Nowy program od 1 października 2026
- Nowy program w wykazie.
O programie
Program dotyczy choroby von Hippel-Lindau (VHL) (ICD-10: Q85.8). Finansuje leczenie belzutyfanem u dorosłych, u których z chorobą VHL związane są guzy wymagające leczenia, ale leczenie miejscowe (np. zabieg chirurgiczny) uznano za nieodpowiednie. Belzutyfan przyjmuje się doustnie raz na dobę, w zalecanej dawce 120 mg.
Kto może się zakwalifikować:
- osoby z chorobą VHL potwierdzoną badaniem molekularnym (genetycznym) genu VHL, a przy ujemnym wyniku tego badania na podstawie kryteriów rodowodowo-klinicznych (wywiadu rodzinnego i objawów);
- osoby z co najmniej jedną wymagającą leczenia zmianą nowotworową: miejscowym rakiem nerkowokomórkowym (rakiem nerki), naczyniakiem krwionośnym zarodkowym ośrodkowego układu nerwowego (hemangioblastoma) lub nowotworem neuroendokrynnym trzustki, dla której specjaliści uznali leczenie miejscowe za nieodpowiednie;
- zmiany muszą być możliwe do oceny w badaniach obrazowych (według kryteriów RECIST), bez przerzutów;
- brak wcześniejszego systemowego (ogólnoustrojowego) leczenia przeciwnowotworowego tej zmiany; wcześniejsza operacja, duży zabieg lub radioterapia muszą być zakończone co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia;
- wiek co najmniej 18 lat i stan ogólny ECOG 0–2 (skala sprawności);
- do programu mogą też przejść osoby leczone belzutyfanem w ramach innego finansowania (poza badaniami klinicznymi), jeśli na początku leczenia spełniały kryteria programu.
Leczenie trwa do decyzji lekarza o wyłączeniu z programu. Wizyty z badaniami krwi i testem ciążowym (u kobiet w wieku rozrodczym) odbywają się co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące, a potem nie rzadziej niż co 12 tygodni. Skuteczność ocenia się w badaniach obrazowych, np. TK (tomografii komputerowej) lub MR (rezonansie magnetycznym), po 12 tygodniach, a następnie co 24 tygodnie.
Leczenie kończy się m.in. przy nadwrażliwości na lek, progresji (postępie) choroby, rozpoczęciu innego leczenia systemowego, możliwości leczenia miejscowego zmiany, nieakceptowalnej toksyczności, ciąży lub karmieniu piersią oraz braku współpracy pacjenta. Przy progresji lub możliwości leczenia miejscowego jednego guza leczenie można kontynuować, jeśli pacjent odnosi korzyść w innych, równie dominujących guzach. Pacjentki wyłączone z powodu ciąży lub karmienia piersią mogą wrócić do programu bez ponownej kwalifikacji.
Ostateczną decyzję o kwalifikacji podejmuje lekarz w ośrodku realizującym program na podstawie pełnych kryteriów poniżej.
Gdzie się leczyć
NFZ nie opublikował jeszcze ośrodków, które mają umowę na ten program (program jest w wykazie od obwieszczenia z 16.09.2026). Lista pojawi się tu automatycznie, gdy będzie w danych NFZ – sprawdzamy je codziennie.
Do tego czasu zapytaj lekarza prowadzącego albo zgłoś się do tego programu.
Leki w programie
Dla pacjenta w programie są bezpłatne. Który lek zastosować, decyduje lekarz.
„Streszczenie EMA” to opis leku dla pacjentów po polsku od Europejskiej Agencji Leków (PDF). Obejmuje wszystkie wskazania z rejestracji w UE – zakres w programie może być węższy.
| Substancja czynna | Leki (nazwy handlowe) |
|---|---|
| Belzutifan | Welireg (streszczenie EMA) |
Najczęstsze pytania o program B.182
Kto może być leczony w programie lekowym B.182?
Program B.182 jest przeznaczony dla osób z rozpoznaniem: inne fakomatozy niesklasyfikowane gdzie indziej (Q85.8), które spełniają kryteria kwalifikacji z obwieszczenia Ministra Zdrowia. O kwalifikacji decyduje lekarz w ośrodku realizującym program.
Jakie leki są refundowane w programie B.182?
W programie B.182 stosuje się: belzutifan. Dla pacjenta leki są bezpłatne, a o wyborze leku decyduje lekarz.
Ile kosztuje leczenie w programie B.182?
Leczenie i leki w programie lekowym są dla pacjenta bezpłatne – finansuje je NFZ.
Co się zmieniło w programie B.182 od 1 października 2026?
Nowy program w wykazie. Szczegóły zmian, punkt po punkcie, są na stronie zmian programu.
Od kiedy obowiązuje ta wersja programu B.182?
Treść programu na tej stronie pochodzi z obwieszczenia Ministra Zdrowia z 16.09.2026 (wykaz obowiązujący od 1 października 2026). Ministerstwo Zdrowia aktualizuje wykaz programów lekowych kilka razy w roku – stronę aktualizujemy po każdym nowym obwieszczeniu.
Pełna treść programu
Oficjalny tekst z obwieszczenia Ministra Zdrowia z 16.09.2026 (źródło). Numery punktów jak w dokumencie.
Kryteria kwalifikacjiKto może być leczony w programie – spełnienie kryteriów ocenia lekarz w ośrodku.
1)choroba von Hippel-Lindau (VHL) potwierdzona w oparciu o badanie molekularne zaburzeń germinalnych w genie VHL, wykonane za pomocą zwalidowanego testu. W przypadku ujemnego wyniku badania molekularnego, rozpoznanie może być postawione po spełnieniu kryteriów rodowodowo-klinicznych;
2)potwierdzone rozpoznanie co najmniej jednej wymagającej leczenia zmiany nowotworowej związanej z chorobą VHL, spośród wymienionych poniżej:
a)miejscowy rak nerkowokomórkowy,
b)naczyniak krwionośny zarodkowy centralnego układu nerwowego (ang. hemangioblastoma),
c)nowotwór neuroendokrynny trzustki,
dla której – na podstawie konsultacji specjalistycznych właściwych dla lokalizacji zmiany – leczenie miejscowe zostało uznane za nieodpowiednie;
3)zmiany możliwe do obiektywnej oceny w badaniach obrazowych (wg aktualnej wersji RECIST);
4)brak obecności choroby przerzutowej w badaniach obrazowych wykonanych podczas kwalifikacji;
5)brak wcześniejszego systemowego leczenia przeciwnowotworowego zmiany będącej podstawą kwalifikacji do terapii belzutyfanem;
6)dopuszczalne są wcześniejsze:
a)leczenie chirurgiczne zmiany będącej podstawą do kwalifikacji do terapii belzutyfanem w przypadku udokumentowanego niepowodzenia leczenia lub progresji,
lub
b)duży zabieg chirurgiczny bądź radioterapia z dowolnej przyczyny,
jeśli zostały zakończone co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia belzutyfanem;
7)wiek ≥18 lat;
8)stan ogólny ECOG 0-2;
9)nieobecność istotnych schorzeń współistniejących lub stanów klinicznych stanowiących przeciwskazanie do rozpoczęcia terapii w oparciu o aktualną ChPL.
Powyższe kryteria muszą być spełnione łącznie.
Do programu lekowego, w celu zapewnienia kontynuacji terapii, kwalifikowani są również pacjenci, którzy byli leczeni belzutyfanem w ramach innego sposobu finansowania terapii (z wyjątkiem trwających badań klinicznych tego leku), pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego.
Kryteria wyłączeniaKiedy leczenie w programie się kończy (np. brak skuteczności, przeciwwskazania).
1)wystąpienie objawów nadwrażliwości na belzutyfan lub na którąkolwiek substancję pomocniczą;
2)progresja choroby nowotworowej oceniona na podstawie badań obrazowych; jeśli progresja dotyczy jednego nowotworu, ale jednocześnie pacjent odnosi korzyści w innych, równie dominujących guzach związanych z VHL, można kontynuować leczenie pod warunkiem, że zaprzestanie podawania belzutyfanu prowadziłoby do konieczności wdrożenia nieodpowiedniej interwencji miejscowej dla tych guzów;
3)wdrożenie przeciwnowotworowego leczenia systemowego innego niż belzutyfan;
4)możliwość przeprowadzenia interwencji miejscowej dla zmiany nowotworowej odnoszącej korzyść z leczenia belzutyfanem; jeśli możliwość podjęcia interwencji miejscowej dotyczy jednego nowotworu, ale jednocześnie pacjent odnosi korzyści w innych, równie dominujących guzach związanych z VHL, można kontynuować leczenie pod warunkiem, że zaprzestanie podawania belzutyfanu prowadziłoby do konieczności wdrożenia nieodpowiedniej interwencji miejscowej dla tych guzów;
5)wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;
6)wystąpienie chorób lub stanów, które w opinii lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;
7)okres ciąży lub karmienia piersią;
8)brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym zwłaszcza dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ze strony świadczeniobiorcy lub jego prawnych opiekunów.
Określenie czasu leczenia w programieJak długo trwa leczenie i kiedy lekarz ocenia jego skuteczność.
Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu zgodnie z kryteriami wyłączenia.
Do programu włączane są, bez konieczności ponownej kwalifikacji, pacjentki wyłączone z niego w związku z ciążą lub karmieniem piersią, które w momencie wyłączenia nie spełniały pozostałych kryteriów wyłączenia z programu.
DawkowanieJak podaje się leki i kiedy lekarz może zmienić dawkę.
Zalecana dawka belzutyfanu wynosi 120 mg doustnie, raz na dobę.
Dawkowanie, w tym jego modyfikacje, zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego.
Badania i monitorowanie leczeniaJakie badania wykonuje się przy kwalifikacji i w trakcie leczenia.
Badania przy kwalifikacji
1)badania laboratoryjne:
a)morfologia krwi z rozmazem,
b)biochemia: glukoza na czczo, bilirubina całkowita, AST, ALT, fosfataza alkaliczna, albuminy, mocznik, kwas moczowy, LDH, kreatynina, białko całkowite,
c)elektrolity: sód, potas, wapń,
d)żelazo, ferrytyna, transferyna, całkowita zdolność wiązania żelaza;
2)test ciążowy (u kobiet w wieku rozrodczym);
3)TK lub MR lub inne badania obrazowe właściwego obszaru ciała w zależności od lokalizacji zmian nowotworowych związanych z chorobą VHL oraz sytuacji klinicznej pacjenta;
4)inne badania w razie wskazań klinicznych.
Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia
1)badania laboratoryjne:
a)morfologia krwi z rozmazem;
b)biochemia: glukoza na czczo, bilirubina całkowita, AST, ALT, mocznik, LDH, kreatynina,
c)elektrolity: sód, potas, wapń;
2)test ciążowy (u kobiet w wieku rozrodczym).
Wizyty monitorujące bezpieczeństwo leczenia odbywają się co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące terapii, a następnie nie rzadziej niż co 12 tygodni.
Monitorowanie skuteczności leczenia
Ocena odpowiedzi na leczenie wykonywana jest po 12 tygodniach od rozpoczęcia terapii, a następnie co 24 tygodnie w oparciu o wyniki badań obrazowych:
1)TK lub MR lub inne badania obrazowe właściwego obszaru ciała w zależności od lokalizacji zmian nowotworowych związanych z chorobą VHL oraz sytuacji klinicznej pacjenta;
2)inne badania w razie wskazań klinicznych.
Określenie odpowiedzi na leczenie powinno być wykonywane z wykorzystaniem metody identycznej do wykorzystanej podczas kwalifikowania do leczenia. Wykonane badania obrazowe muszą umożliwić obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie.
Ocena odpowiedzi na leczenie powinna być przeprowadzana zgodnie z aktualnymi kryteriami RECIST.
Na podstawie ww. badań w celu monitorowania skuteczności leczenia lekarz prowadzący określa dla indywidualnego pacjenta wskaźniki odpowiedzi na leczenie, w tym:
a)odpowiedź na leczenie (ORR), w tym całkowitą odpowiedź na leczenie (CR),
b)stabilizację choroby (SD),
c)progresję choroby (PD).
Monitorowanie programu
1)gromadzenie w dokumentacji medycznej danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;
2)uzupełnianie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych, w tym przekazywanie danych dotyczących wskaźników skuteczności terapii zawartych w pkt. 3 dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;
3)przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ (informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez NFZ).
Zgłoś się do programu B.182
Zostaw dane kontaktowe – odpowiemy e-mailem. Udział w programie jest bezpłatny.