Leczenie chorych na szpiczaka plazmocytowego

Program lekowy “Leczenie chorych na szpiczaka plazmocytowego” (B.54) jest skierowany do pacjentów z rozpoznanym szpiczakiem plazmocytowym, oferując terapie zarówno dla osób z nowo zdiagnozowaną chorobą, jak i dla tych, u których wystąpiła oporność lub nawrót. Program ten dzieli się na dwie sekcje, które odpowiadają różnym etapom i potrzebom leczenia pacjentów.

W ramach programu wyróżnia się następujące sekcje:

  • Leczenie chorych z nieleczonym uprzednio szpiczakiem plazmocytowym w 1. linii leczenia

    Ta sekcja jest przeznaczona dla pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni z powodu szpiczaka plazmocytowego. Terapie w tej sekcji są dostosowane do pacjentów kwalifikujących się do wysokodawkowej chemioterapii z przeszczepieniem autologicznych komórek macierzystych lub tych, którzy się do niej nie kwalifikują

  • Leczenie chorych z opornym lub nawrotowym szpiczakiem plazmocytowym

    Sekcja ta jest dedykowana pacjentom, u których choroba nie reaguje na wcześniejsze leczenie lub którzy doświadczyli nawrotu. Terapie w tej sekcji są bardziej zróżnicowane i obejmują różne kombinacje leków, w tym daratumumab, karfilzomib, iksazomib, elotuzumab, izatuksymab oraz nowe opcje monoterapii jak teklistamab, elranatamab i talkwetamab.