programylekowe.pl

Informator o programach lekowych NFZ

SzukajDobierz program

B.58 Leczenie chorych na raka przełyku, połączenia żołądkowo-przełykowego i żołądka

Nowotwór złośliwy przełyku (C15); nowotwór złośliwy żołądka (C16) · onkologia

Wersja programu z obwieszczenia Ministra Zdrowia z · aktualna w wykazie od · ośrodki według danych NFZ

Czy to program dla mnie?

Dla kogo
Dla osób z rozpoznaniem:
  • nowotwór złośliwy przełyku (C15)
  • nowotwór złośliwy żołądka (C16)
Spełnienie kryteriów programu ocenia lekarz w ośrodku.
Koszt
Bezpłatnie – leczenie i leki w programie finansuje NFZ.
Leki
  • ipilimumab
  • niwolumab
  • pembrolizumab
  • ramucirumab
  • tislelizumab
  • trastuzumab
  • triflurydyna
  • zolbetuksymab
Szczegóły leków
Gdzie
89 ośrodków w 16 województwach
Pacjenci
1 872 w 2025 r. (dane NFZ, pobrane ) – liczby w kolejnych latach

Zmiany od 1 października 2026

  • Nowe substancje: zolbetuksymab.
  • Nowe leki: Vyloy.
  • Zmieniony tekst programu: kryteria kwalifikacji (znaczne zmiany), kryteria wyłączenia, zakres programu, pozostałe zasady programu, dawkowanie, badania i monitorowanie.

Zobacz, co dokładnie się zmieniło

O programie

Program obejmuje dwie choroby: raka przełyku i połączenia żołądkowo-przełykowego oraz raka żołądka i połączenia żołądkowo-przełykowego (ICD-10: C15, C16). Finansuje kilka leków, m.in. niwolumab, pembrolizumab, tislelizumab i ipilimumab (ipilimumab tylko w raku przełyku), a w raku żołądka także zolbetuksymab, ramucyrumab, triflurydynę z typiracylem, trastuzumab derukstekan oraz trastuzumab razem z pembrolizumabem. Obejmuje leczenie uzupełniające po operacji (w raku przełyku) oraz leczenie choroby zaawansowanej w kolejnych liniach.

Kto może się zakwalifikować:

  • osoby w wieku 18 lat i powyżej z rakiem potwierdzonym badaniem histologicznym (badanie tkanki guza),
  • stan sprawności 0–1 w skali ECOG (pacjent jest samodzielny i aktywny),
  • przy części leków wymagany jest określony wynik badania PD-L1, HER2 lub klaudyny 18.2 (CLDN18.2, białko na powierzchni komórek guza) w tkance guza,
  • wyniki badań laboratoryjnych pozwalające bezpiecznie rozpocząć leczenie, brak objawowych przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego (przy ramucyrumabie – brak jakichkolwiek przerzutów do tego układu),
  • wcześniejsze leczenie, rodzaj raka i stopień zaawansowania zależą od leku i linii leczenia; wykluczenie ciąży i karmienia piersią.

Immunoterapię w programie można zastosować tylko raz. Leczenie uzupełniające niwolumabem trwa maksymalnie 12 miesięcy, a leczenie niwolumabem lub tislelizumabem w skojarzeniu z innymi lekami maksymalnie 24 miesiące; w raku żołądka limit 24 miesięcy dotyczy też pembrolizumabu. Tomografię lub inne badania obrazowe wykonuje się zwykle co 12 tygodni (przy ramucyrumabie co 8 tygodni), a badania krwi regularnie, w rytmie zależnym od leku.

Leczenie kończy się m.in. przy progresji choroby, nieakceptowalnej toksyczności, pogorszeniu sprawności do stopnia 2–4 w skali ECOG, istotnym pogorszeniu jakości życia albo w razie ciąży lub karmienia piersią.

Ostateczną decyzję o kwalifikacji podejmuje lekarz w ośrodku realizującym program na podstawie pełnych kryteriów poniżej.

Gdzie się leczyć

Ośrodki w województwie: dolnośląskie (11) · kujawsko-pomorskie (3) · lubelskie (5) · lubuskie (2) · łódzkie (11) · małopolskie (10) · mazowieckie (13) · opolskie (1) · podkarpackie (5) · podlaskie (2) · pomorskie (3) · śląskie (8) · świętokrzyskie (1) · warmińsko-mazurskie (4) · wielkopolskie (7) · zachodniopomorskie (3)

Pokaż pozostałe 81 ośrodków

Kolejki: Narodowy Fundusz Zdrowia, Terminy leczenia (api.nfz.gov.pl); liczby podaje świadczeniodawca, miesiąc aktualizacji przy każdej pozycji. Na liście podajemy kolejkę dla przypadków stabilnych; przypadki pilne są na stronie ośrodka. Liczba oczekujących nie przesądza o terminie przyjęcia – o kwalifikacji i terminie decyduje ośrodek.

Leki w programie

Dla pacjenta w programie są bezpłatne. Który lek zastosować, decyduje lekarz.

„Streszczenie EMA” to opis leku dla pacjentów po polsku od Europejskiej Agencji Leków (PDF). Obejmuje wszystkie wskazania z rejestracji w UE – zakres w programie może być węższy.

Najczęstsze pytania o program B.58

Kto może być leczony w programie lekowym B.58?

Program B.58 jest przeznaczony dla osób z rozpoznaniem: nowotwór złośliwy przełyku (C15); nowotwór złośliwy żołądka (C16), które spełniają kryteria kwalifikacji z obwieszczenia Ministra Zdrowia. O kwalifikacji decyduje lekarz w ośrodku realizującym program.

Jakie leki są refundowane w programie B.58?

W programie B.58 stosuje się: ipilimumab, niwolumab, pembrolizumab, ramucirumab, tislelizumab, trastuzumab, triflurydyna, zolbetuksymab. Dla pacjenta leki są bezpłatne, a o wyborze leku decyduje lekarz.

Gdzie jest realizowany program B.58?

Program B.58 realizuje 89 ośrodków w 16 województwach, m.in. w miejscowościach: Warszawa, Kraków, Lublin, Łódź, Katowice, Wrocław. Lista ośrodków z adresami jest na tej stronie (według danych NFZ). Przez programylekowe.pl możesz się bezpłatnie zgłosić do programu.

Ile kosztuje leczenie w programie B.58?

Leczenie i leki w programie lekowym są dla pacjenta bezpłatne – finansuje je NFZ.

Co się zmieniło w programie B.58 od 1 października 2026?

Nowe substancje: zolbetuksymab. Nowe leki: Vyloy. Zmieniony tekst programu: kryteria kwalifikacji (znaczne zmiany), kryteria wyłączenia, zakres programu, pozostałe zasady programu, dawkowanie, badania i monitorowanie. Szczegóły zmian, punkt po punkcie, są na stronie zmian programu.

Od kiedy obowiązuje ta wersja programu B.58?

Treść programu na tej stronie pochodzi z obwieszczenia Ministra Zdrowia z 16.09.2026 (wykaz obowiązujący od 1 października 2026). Ministerstwo Zdrowia aktualizuje wykaz programów lekowych kilka razy w roku – stronę aktualizujemy po każdym nowym obwieszczeniu.

Pełna treść programu

Oficjalny tekst z obwieszczenia Ministra Zdrowia z 16.09.2026 (źródło). Numery punktów jak w dokumencie.

Kryteria kwalifikacjiKto może być leczony w programie – spełnienie kryteriów ocenia lekarz w ośrodku.

Leczenie raka przełyku i połączenia żołądkowo-przełykowego

Kryteria kwalifikacji

1)wiek 18 lat i powyżej;

2)histologicznie potwierdzony:

•rak przełyku (płaskonabłonkowy lub gruczołowy) lub połączenia żołądkowo-przełykowego bez przerzutów odległych z chorobą ocenioną mikroskopowo ≥ ypT1 lub ≥ ypN1 - dotyczy leczenia uzupełniającego niwolumabem w monoterapii,

•rak płaskonabłonkowy przełyku w stadium przerzutowym lub nieoperacyjnym o zaawansowaniu lokoregionalnym – dotyczy leczenia ESCC niwolumabem w monoterapii lub w skojarzeniu z chemioterapią albo ipilimumabem,

•płaskonabłonkowy lub gruczołowy rak przełyku miejscowo zaawansowany nieoperacyjny lub z przerzutami – dotyczy leczenia pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią,

•gruczolakorak przełyku nieoperacyjny miejscowo zaawansowany lub przerzutowy – dotyczy leczenia EAC niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią,

•rak płaskonabłonkowy przełyku w stadium przerzutowym lub nieoperacyjnym, miejscowo zaawansowanym - dotyczy leczenia tislelizumabem w monoterapii lub w skojarzeniu z chemioterapią;

3)udokumentowana i potwierdzona zwalidowanym testem ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wg skali CPS (combined positive score):

•≥ 5 w przypadku leczenia EAC niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią,

•≥ 10 w przypadku leczenia pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią;

4)udokumentowana i potwierdzona zwalidowanym testem ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wg TPS (tumor proportion score) ≥ 1 % – dotyczy leczenia ESCC niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią albo ipilimumabem;

5)udokumentowana i potwierdzona ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej ≥ 5 % za pomocą przeznaczonego do tego celu testu IVD posiadającego oznakowanie CE. Jeśli oznaczenie za pomocą testu CE IVD nie jest dostępne, należy zastosować alternatywny zwalidowany test – dotyczy leczenia tislelizumabem w skojarzeniu z chemioterapią;

6)udokumentowany brak nadekspresji receptora HER2 w komórkach raka (wynik /0 lub 1+/ w badaniu IHC) lub brak amplifikacji genu HER2 (wynik /-/ w badaniu metodą hybrydyzacji in situ (ISH)) – dotyczy leczenia EAC niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią oraz leczenia EAC pembrolizumabem;

7)możliwa ocena odpowiedzi na leczenie zmian nowotworowych według aktualnej klasyfikacji RECIST;

8)sprawność w stopniu 0-1 według skali ECOG;

9)brak leczenia kortykosteroidami w dawce większej niż ekwiwalent 10 mg prednizonu dziennie w ciągu ostatniego miesiąca;

10)adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych umożliwiająca w opinii lekarza prowadzącego bezpieczne rozpoczęcie terapii;

11)brak przeciwwskazań do stosowania każdego z leków zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL);

12)nieobecność objawowych przerzutów do OUN;

13)nieobecność aktywnej choroby autoimmunologicznej wymagającej aktywnego leczenia immunosupresyjnego;

14)nieobecność istotnych schorzeń współistniejących stanowiących przeciwwskazanie do terapii stwierdzonych przez lekarza prowadzącego w oparciu o aktualne ChPL;

15)nieobecność innych nowotworów niekontrolowanych leczeniem;

16)zgoda pacjenta na prowadzenie antykoncepcji zgodnie z aktualną ChPL;

17)wykluczenie ciąży i okresu karmienia piersią.

Powyższe kryteria kwalifikacji muszą być spełnione łącznie.

Ponadto do programu lekowego kwalifikowani są również pacjenci wymagający kontynuacji leczenia, którzy byli leczeni substancjami czynnymi finansowanymi w programie lekowym w ramach innego sposobu finansowania terapii, za wyjątkiem trwających badań klinicznych tych leków, pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego.

Leczenie raka żołądka i połączenia żołądkowo-przełykowego

W programie finansuje się trzy linie leczenia zaawansowanego raka żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego substancjami:

1)niwolumab;

2)tislelizumab;

3)pembrolizumab;

4)zolbetuksymab;

5)ramucyrumab;

6)triflurydyna z typiracylem;

7)trastuzumab derukstekan.

Leczenie zaawansowanego gruczolakoraka raka żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego obejmuje:

1)leczenie niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią skojarzoną opartą na fluoropirymidynie (5FU) i pochodnej platyny (oksaliplatynie lub kapecytabinie - według schematu CAPOX lub FOLFOX) dorosłych pacjentów z HER2-ujemnym zaawansowanym lub przerzutowym gruczolakorakiem żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego z ekspresją PD-L1 wg skali CPS ≥ 5 (I linia leczenia).

2)leczenie tislelizumabem w skojarzeniu z chemioterapią skojarzoną opartą na fluoropirymidynie i pochodnej platyny (cisplatyna+5-fluorouracyl lub schemat CAPOX) dorosłych pacjentów z HER2-ujemnym, nieoperacyjnym, miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym gruczolakorakiem żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego z ekspresją PD-L1 ≥5% (I linia leczenia).

3)leczenie pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią zawierającą fluoropirymidynę i pochodne platyny dorosłych pacjentów z HER2-ujemnym zaawansowanym lub przerzutowym gruczolakorakiem żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego z ekspresją PD-L1 wg skali CPS ≥ 1 (I linia leczenia).

4)leczenie pembrolizumabem w skojarzeniu z trastuzumabem i chemioterapią zawierającą fluoropirymidynę i pochodne platyny dorosłych pacjentów z HER2-dodatnim zaawansowanym lub przerzutowym gruczolakorakiem żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego z ekspresją PD-L1 wg skali CPS ≥ 1 (I linia leczenia).

5)leczenie zolbetuksymabem w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych fluoropirymidyny (5FU) i platyny (oksaliplatyna lub kapecytabina - według schematu FOLFOX lub CAPOX) dorosłych pacjentów z HER2-ujemnym miejscowo zaawansowanym nieresekcyjnym lub przerzutowym gruczolakorakiem żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego wykazującym obecność klaudyny (CLDN) 18.2, definiowanej jako ≥75% komórek guza wykazujących umiarkowane do silnego immunohistochemiczne barwienie błonowego CLDN18, potwierdzone za pomocą zwalidowanego testu (I linia leczenia).

Do leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem lub zolbetuksymabem kwalifikowani są pacjenci wcześniej nieleczeni systemowo z powodu choroby zaawansowanej/przerzutowej. Za leczenie systemowe nie uznaje się wcześniejszej terapii neoadjuwantowej lub adjuwantowej z nawrotem powyżej 6 miesięcy od jej zakończenia (stosowanie wcześniejszej immunoterapii wyklucza ponowne jej wykorzystanie).

W programie istnieje możliwość jednorazowego zastosowania immunoterapii z wykorzystaniem niwolumabu albo tislelizumabu albo pembrolizumabu albo zolbetuksymabu.

6)leczenie ramucyrumabem w skojarzeniu z paklitakselem w przypadku pacjentów, u których wykazano progresję choroby po wcześniejszej chemioterapii pochodnymi platyny i fluoropirymidyną (II linia leczenia).

Do leczenia ramucyrumabem kwalifikowani są pacjenci z udokumentowaną obiektywną radiologiczną lub kliniczną progresja choroby po wcześniejszej chemioterapii pochodnymi platyny i fluoropirymidyną.

7)leczenie triflurydyną z typiracylem pacjentów z gruczolakorakiem żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego w stadium uogólnionym (obecność przerzutów w narządach odległych), u których udokumentowano nieskuteczność dwóch wcześniejszych standardowych schematów leczenia choroby zaawansowanej, w tym obejmujących fluoropirymidynę, platynę i taksany lub irynotekan (III linia leczenia).

Ponadto, w przypadku pacjentów kwalifikujących się do leczenia triflurydyną z typiracylem, z potwierdzoną nadekspresją receptora HER2 w komórkach raka inwazyjnego wymagana jest wcześniejsza terapia anty-HER2.

8)leczenie trastuzumabem derukstekanem pacjentów z HER2 dodatnim zaawansowanym gruczolakorakiem żołądka lub połączenia żołądkowo-przełykowego, którzy otrzymali wcześniej schemat leczenia oparty na trastuzumabie (II lub kolejne linie leczenia).

Kryteria kwalifikacji

1)wiek 18 lat i powyżej;

2)histologiczne rozpoznanie gruczolakoraka żołądka lub połączenia przełykowo-żołądkowego;

3)udokumentowana i potwierdzona zwalidowanym testem ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wg skali CPS (combined positive score) ≥ 5 – dotyczy leczenia niwolumabem lub CPS ≥ 1 – dotyczy leczenia pembrolizumabem;

4)udokumentowana i potwierdzona ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej ≥ 5 % za pomocą przeznaczonego do tego celu testu IVD posiadającego oznakowanie CE. Jeśli oznaczenie za pomocą testu CE IVD nie jest dostępne, należy zastosować alternatywny zwalidowany test – dotyczy leczenia tislelizumabem

5)udokumentowany brak nadekspresji receptora HER2 w komórkach raka (wynik /0 lub 1+/ w badaniu IHC) lub brak amplifikacji genu HER2 (wynik /-/ w badaniu metodą hybrydyzacji in situ (ISH)) – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią lub zolbetuksymabem;

6)udokumentowana nadekspresja receptora HER2 w komórkach raka (wynik /3+/ w badaniu IHC) lub amplifikacja genu HER2 (wynik /+/ w badaniu metodą hybrydyzacji in situ (ISH)) – dotyczy leczenia trastuzumabem derukstekanem lub pembrolizumabem w skojarzeniu z trastuzumabem i chemioterapią;

7)udokumentowana ekspresja klaudyny 18.2 zgodnie z ChPL– dotyczy leczenia zolbetuksymabem;

8)brak leczenia kortykosteroidami w dawce większej niż ekwiwalent 10 mg prednizonu dziennie w ciągu ostatniego miesiąca - dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem;

9)możliwa ocena odpowiedzi na leczenie zmian nowotworowych według aktualnej klasyfikacji RECIST;

10)stan sprawności 0-1 według skali ECOG;

11)adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych umożliwiająca w opinii lekarza prowadzącego bezpieczne rozpoczęcie terapii;

12)brak przeciwwskazań do stosowania każdego z leków zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL);

13)nieobecność objawowych przerzutów do OUN – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem lub zolbetuksymabem lub triflurydyną z typiracylem lub trastuzumabem derukstekanem;

14)nieobecność przerzutów do OUN – dotyczy leczenia ramucyrumabem;

15)nieobecność istotnych schorzeń współistniejących stanowiących przeciwwskazanie do terapii stwierdzonych przez lekarza prowadzącego w oparciu o aktualne ChPL;

16)nieobecność aktywnej choroby autoimmunologicznej wymagającej aktywnego leczenia immunosupresyjnego – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem;

17)nieobecność innych nowotworów niekontrolowanych leczeniem;

18)zgoda pacjenta na prowadzenie antykoncepcji zgodnie z aktualną ChPL;

19)wykluczenie ciąży oraz okresu karmienia piersią.

Powyższe kryteria kwalifikacji muszą być spełnione łącznie.

Ponadto do programu lekowego kwalifikowani są również pacjenci wymagający kontynuacji leczenia, którzy byli leczeni w ramach innego sposobu finansowania terapii, za wyjątkiem trwających badań klinicznych, pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego.

Jakie leczenie obejmuje programWstęp programu z obwieszczenia.

Leczenie raka przełyku i połączenia żołądkowo-przełykowego

Indeks wykorzystanych skrótów:

AEG - ang. adenocarcinoma of the esophagogastric junction, gruczolakorak połączenia żołądkowo-przełykowego

EAC - ang. esophageal adenocarcinoma, gruczolakorak przełyku

ESCC - ang. esophageal squamous cell carcinoma, płaskonabłonkowy rak przełyku

W programie finansuje się leczenie uzupełniające raka przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego lub jedną z dwóch linii leczenia zaawansowanego raka przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego substancjami:

1)pembrolizumab;

2)niwolumab;

3)ipilimumab;

4)tislelizumab.

Leczenie uzupełniające raka przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego obejmuje:

1)leczenie adiuwantowe niwolumabem w monoterapii dorosłych pacjentów z rakiem przełyku (płaskonabłonkowym lub gruczołowym) lub połączenia żołądkowo-przełykowego, z chorobą resztkową, po wcześniejszej chemioradioterapii neoadiuwantowej.

U pacjentów kwalifikowanych do leczenia wymagane jest wcześniejsze zastosowanie chemioradioterapii w leczeniu neoadiuwantowym oraz przeprowadzenie resekcji chirurgicznej (R0), wykonanej nie wcześniej niż 16 tygodni przed włączeniem do programu.

Leczenie zaawansowanego płaskonabłonkowego raka przełyku (ESCC) obejmuje:

1)leczenie niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią zawierającą fluoropirymidynę i pochodną platyny albo z ipilimumabem dorosłych pacjentów z zaawansowanym nieoperacyjnym, nawrotowym lub przerzutowym płaskonabłonkowym rakiem przełyku z ekspresją PD-L1 ≥ 1% (I linia leczenia).

Do leczenia kwalifikowani są pacjenci wcześniej nieleczeni systemowo z powodu choroby zaawansowanej/przerzutowej. Za leczenie systemowe nie uznaje się wcześniejszej terapii neoadjuwantowej lub adjuwantowej z nawrotem powyżej 6 miesięcy od jej zakończenia (stosowanie wcześniejszej immunoterapii wyklucza ponowne jej wykorzystanie).

2)leczenie pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią zawierającą pochodną platyny i fluoropirymidynę dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym płaskonabłonkowym rakiem przełyku nieoperacyjnym lub z przerzutami z ekspresją PD-L1 wg skali CPS ≥ 10 (I linia leczenia).

Do leczenia pembrolizumabem kwalifikowani są pacjenci, u których wykluczone jest stosowanie wcześniejszego leczenia systemowego z powodu miejscowo zaawansowanego płaskonabłonkowego raka przełyku nieoperacyjnego lub z przerzutami, przy czym za leczenie systemowe nie uznaje się wcześniejszej terapii neoadjuwantowej lub adjuwantowej zakończonej w okresie powyżej 6 miesięcy (stosowanie wcześniejszej immunoterapii wyklucza ponowne jej wykorzystanie).

3)leczenie tislelizumabem w skojarzeniu z chemioterapią zawierającą pochodną platyny i fluoropirymidynę lub pochodną platyny i taksan (paklitaksel) dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym, miejscowo zaawansowanym, lub przerzutowym płaskonabłonkowym rakiem przełyku z ekspresją PD-L1 ≥ 5% (I linia leczenia).

Do leczenia kwalifikowani są pacjenci wcześniej nieleczeni systemowo z powodu choroby zaawansowanej/przerzutowej. Za leczenie systemowe nie uznaje się wcześniejszej terapii neoadjuwantowej lub adjuwantowej z nawrotem powyżej 6 miesięcy od jej zakończenia (stosowanie wcześniejszej immunoterapii wyklucza ponowne jej wykorzystanie).

4)leczenie niwolumabem w monoterapii dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym zaawansowanym, nawracającym lub przerzutowym rakiem płaskonabłonkowym przełyku, którzy wcześniej otrzymywali chemioterapię opartą na pochodnych platyny w skojarzeniu z fluoropirymidyną (II linia leczenia).

Do leczenia kwalifikowani są pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenie chemioterapii zastosowanej w pierwszej linii leczenia, opartej na pochodnej platyny i fluoropirymidynie:

a)progresja nowotworu lub nieakceptowalna toksyczność podczas w/w chemioterapii prowadząca do przerwania leczenia

lub

b)progresja nowotworu po zakończeniu w/w chemioterapii.

Stosowanie wcześniejszej immunoterapii wyklucza ponowne jej wykorzystanie.

5)leczenie tislelizumabem w monoterapii dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym, miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem płaskonabłonkowym przełyku, którzy wcześniej otrzymali chemioterapię opartą na pochodnych platyny (II linia leczenia).

Do leczenia kwalifikowani są pacjenci, u których stwierdzono niepowodzenie chemioterapii zastosowanej w pierwszej linii leczenia, opartej na pochodnej platyny:

a)progresja nowotworu lub nieakceptowalna toksyczność podczas w/w chemioterapii prowadząca do przerwania leczenia

lub

b)progresja nowotworu po zakończeniu w/w chemioterapii. Stosowanie wcześniejszej immunoterapii wyklucza ponowne jej wykorzystanie.

Leczenie zaawansowanego gruczolakoraka przełyku (EAC) obejmuje:

1)leczenie niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią skojarzoną opartą na fluoropirymidynie (5FU) i pochodnej platyny (oksaliplatynie lub kapecytabinie - według schematu CAPOX lub FOLFOX) dorosłych pacjentów z HER2-ujemnym zaawansowanym lub przerzutowym gruczolakorakiem przełyku z ekspresją PD-L1 wg skali CPS ≥ 5 (I linia leczenia).

Do leczenia kwalifikowani są pacjenci wcześniej nieleczeni systemowo z powodu choroby zaawansowanej/przerzutowej. Za leczenie systemowe nie uznaje się wcześniejszej terapii neoadjuwantowej lub adjuwantowej z nawrotem powyżej 6 miesięcy od jej zakończenia (stosowanie wcześniejszej immunoterapii wyklucza ponowne jej wykorzystanie).

2)leczenie pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią zawierającą pochodną platyny i fluoropirymidynę dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym gruczolakorakiem przełyku nieoperacyjnym lub z przerzutami, z ekspresją PD-L1 wg skali CPS ≥ 10 (I linia leczenia).

Do leczenia pembrolizumabem kwalifikowani są pacjenci, u których wykluczone jest stosowanie wcześniejszego leczenia systemowego z powodu miejscowo zaawansowanego gruczolakoraka przełyku nieoperacyjnego lub z przerzutami, przy czym za leczenie systemowe nie uznaje się wcześniejszej terapii neoadjuwantowej lub adjuwantowej zakończonej w okresie powyżej 6 miesięcy (stosowanie wcześniejszej immunoterapii wyklucza ponowne jej wykorzystanie).

W ramach niniejszego programu lekowego istnieje możliwość jednorazowego zastosowania immunoterapii u danego pacjenta z wykorzystaniem niwolumabu albo pembrolizumabu albo tislelizumabu.

Kryteria wyłączeniaKiedy leczenie w programie się kończy (np. brak skuteczności, przeciwwskazania).

Leczenie raka przełyku i połączenia żołądkowo-przełykowego

Kryteria wyłączenia

1)progresja choroby nowotworowej oceniona zgodnie z aktualnie obowiązującymi kryteriami RECIST, która w razie potrzeby powinna być potwierdzona na podstawie kolejnej oceny badaniem obrazowym wykonanym nie wcześniej niż po upływie 4 tygodni;

2)pogorszenie jakości życia o istotnym znaczeniu według oceny lekarza;

3)wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;

4)wystąpienie objawów nadwrażliwości na którąkolwiek substancję czynną lub substancję pomocniczą;

5)wystąpienie chorób lub stanów, które w opinii lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;

6)pogorszenie stanu sprawności do stopnia 2-4 według skali ECOG;

7)okres ciąży lub karmienia piersią;

8)brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym zwłaszcza dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ze strony świadczeniobiorcy lub jego prawnych opiekunów.

Leczenie raka żołądka i połączenia żołądkowo-przełykowego

Kryteria wyłączenia

1)progresja choroby nowotworowej oceniona zgodnie z aktualnie obowiązującymi kryteriami RECIST (w przypadku niwolumabu lub pembrolizumabu lub tislelizumabu, w razie potrzeby powinna być potwierdzona na podstawie kolejnej oceny badaniem obrazowym wykonanym nie wcześniej niż po upływie 4 tygodni);

2)pogorszenie jakości życia o istotnym znaczeniu według oceny lekarza;

3)wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;

4)wystąpienie objawów nadwrażliwości na którąkolwiek substancję czynną lub substancję pomocniczą;

5)wystąpienie chorób lub stanów, które w opinii lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;

6)pogorszenie stanu sprawności do stopnia 2-4 według skali ECOG;

7)okres ciąży lub karmienia piersią;

8)brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym zwłaszcza dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ze strony świadczeniobiorcy lub jego prawnych opiekunów.

Czas leczenia w programie – Leczenie raka przełyku i połączenia żołądkowo-przełykowegoJak długo trwa leczenie i kiedy lekarz ocenia jego skuteczność.

Leczenie niwolumabem w monoterapii (II linia leczenia ESCC) lub pembrolizumabem lub tislelizumabem w monoterapii trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia z programu.

Leczenie niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią (ESCC lub EAC) albo ipilimumabem (ESCC) lub tislelizumabem w skojarzeniu z chemioterapią, u pacjentów bez progresji lub niedopuszczalnej toksyczności trwa maksymalnie 24 miesiące.

Leczenie uzupełniające (adiuwantowe) niwolumabem w monoterapii trwa maksymalnie 12 miesięcy.

Maksymalny okres opóźnienia podania kolejnego kursu leczenia może wynosić:

•12 tygodni w przypadku leczenia niwolumabem w monoterapii albo w skojarzeniu z chemioterapią albo ipilimumabem albo leczenia tislelizumabem w monoterapii albo w skojarzeniu z chemioterapią,

•8 tygodni w przypadku leczenia uzupełniającego niwolumabem w monoterapii,

•6 tygodni w przypadku leczenia pembrolizumabem.

Czas leczenia – Leczenie raka żołądka i połączenia żołądkowo-przełykowegoJak długo trwa leczenie i kiedy lekarz ocenia jego skuteczność.

Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia z programu.

W przypadku leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem, u chorych bez progresji lub niedopuszczalnej toksyczności leczenie trwa maksymalnie 24 miesiące.

Maksymalny okres opóźnienia podania kolejnego kursu leczenia może wynosić:

1)12 tygodni w przypadku leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem lub zolbetuksymabem;

2)8 tygodni w przypadku leczenia ramucyrumabem lub triflurydyną z typiracylem;

3)zgodnie z ChPL w przypadku trastuzumabu derukstekanu.

DawkowanieJak podaje się leki i kiedy lekarz może zmienić dawkę.

Modyfikacja dawkowania

Sposób podawania oraz ewentualne czasowe wstrzymania leczenia, prowadzone zgodnie z aktualnymi ChPL.

Dopuszczalne jest zmniejszenie zalecanej dawki zgodnie z aktualną ChPL odpowiedniego leku.

Dawkowanie

pembrolizumab

Zalecana dawka pembrolizumabu: 200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni.

Dawkowanie chemioterapii stosowanej w leczeniu skojarzonym zgodnie z odpowiednimi ChPL oraz praktyką kliniczną.

niwolumab w monoterapii

Zalecana dawka niwolumabu w ESCC: 240 mg co 2 tygodnie.

Zalecana dawka niwolumabu w leczeniu uzupełniającym: 240 mg co 2 tygodnie lub 480 mg co 4 tygodnie przez pierwsze 16 tygodni, a następnie 480 mg co 4 tygodnie.

niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią

Zalecana dawka niwolumabu w EAC: 360 mg co 3 tygodnie lub 240 mg co 2 tygodnie.

Zalecana dawka niwolumabu w ESCC: 240 mg co 2 tygodnie lub 480 mg co 4 tygodnie

Dawkowanie chemioterapii opartej na fluoropirymidynie (5FU) i pochodnej platyny w leczeniu skojarzonym z niwolumabem prowadzone jest zgodnie z odpowiednimi ChPL oraz praktyką kliniczną.

W przypadku wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności w wyniku stosowania chemioterapii możliwe jest odstawienie leczenia cytotoksycznego i kontynuowanie leczenia niwolumabem.

niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem

Zalecana dawka niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem: 3 mg/kg mc. co 2 tygodnie lub 360 mg co 3 tygodnie.

Zalecana dawka ipilimumabu: 1 mg/kg mc. co 6 tygodni.

W przypadku wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności w wyniku stosowania ipilimumabu możliwe jest odstawienie ipilimumabu i kontynuowanie leczenia niwolumabem w monoterapii.

tislelizumab w skojarzeniu z chemioterapią

Zalecana dawka tislelizumabu: 200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni.

Dawkowanie chemioterapii opartej na pochodnej platyny i fluoropirymidynie lub pochodnej platyny i taksanie (paklitaksel) w leczeniu skojarzonym z tislelizumabem prowadzone jest zgodnie z odpowiednimi ChPL oraz praktyką kliniczną.

W przypadku wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności w wyniku stosowania chemioterapii możliwe jest odstawienie leczenia cytotoksycznego i kontynuowanie leczenia tislelizumabem.

tislelizumab w monoterapii

Zalecana dawka tislelizumabu: 200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni.

Dawkowanie

niwolumab

Szczegóły dotyczące dawkowania i sposobu podawania, ewentualnego czasowego wstrzymania leczenia oraz ewentualnego zmniejszania dawki leku zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.

Dawkowanie chemioterapii opartej na fluoropirymidynie (5FU) i pochodnej platyny (oksaliplatynie lub kapecytabinie - według schematu CAPOX lub FOLFOX) stosowanej w leczeniu skojarzonym zgodnie z odpowiednimi ChPL oraz praktyką kliniczną.

W przypadku wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności w wyniku stosowania chemioterapii możliwe jest odstawienie leczenia cytotoksycznego i kontynuowanie leczenia niwolumabem.

tislelizumab

Zalecana dawka tislelizumabu: 200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni.

Dawkowanie chemioterapii opartej na fluoropirymidynie i pochodnej platyny (cisplatyna + 5-fluorouracyl lub schemat CAPOX) stosowanej w leczeniu skojarzonym zgodnie z odpowiednimi ChPL oraz praktyką kliniczną.

W przypadku wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności w wyniku stosowania chemioterapii możliwe jest odstawienie leczenia cytotoksycznego i kontynuowanie leczenia tislelizumabem.

pembrolizumab

Dla pembrolizumabu szczegóły dotyczące dawkowania i sposobu podawania, ewentualnego czasowego wstrzymania leczenia oraz ewentualnego zmniejszania dawki leku zgodnie z aktualną ChPL.

Dawkowanie trastuzumabu lub chemioterapii stosowanej w leczeniu skojarzonym zgodnie z odpowiednimi ChPL oraz praktyką kliniczną.

W przypadku wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności w wyniku stosowania chemioterapii lub trastuzumabu możliwe jest odstawienie chemioterapii lub trastuzumabu i kontynuowanie leczenia pembrolizumabem.

zolbetuksymab

Zalecana dawka zolbetuksymabu to 800 mg/m2 pc. podawane we wlewie dożylnym w 1 dniu cyklu – pojedyncza dawka nasycająca, następnie 600 mg/m2 pc. podawane we wlewie dożylnym co 3 tygodnie zaczynając 3 tygodnie po podaniu pojedynczej dawki nasycającej albo 400 mg/m2 pc. podawane we wlewie dożylnym co 2 tygodnie zaczynając 2 tygodnie po podaniu pojedynczej dawki nasycającej

Dawkowanie chemioterapii opartej na fluoropirymidynie (5FU) i pochodnej platyny (oksaliplatynie lub kapecytabinie - według schematu CAPOX lub FOLFOX) stosowanej w leczeniu skojarzonym zgodnie z odpowiednimi ChPL oraz praktyką kliniczną.

W przypadku wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności w wyniku stosowania chemioterapii możliwe jest odstawienie leczenia cytotoksycznego i kontynuowanie leczenia zolbetuksymabem.

ramucyrumab

Szczegóły dotyczące dawkowania i sposobu podawania, ewentualnego czasowego wstrzymania leczenia oraz ewentualnego zmniejszania dawki leku zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.

Dawka paklitakselu: 80 mg/m2, podawana we wlewie dożylnym w 1., 8. i 15. dniu cyklu trwającego 28 dni.

Przed podaniem ramucyrumabu we wlewie zaleca się premedykację antagonistą receptora histaminowego H1 (na przykład difenhydraminą). W przypadku wystąpienia u pacjenta reakcji nadwrażliwości, postępowanie, w tym modyfikacja premedykacji, powinno być zgodne z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.

Premedykacja przed podaniem paklitakselu powinna być zgodna z lokalną praktyką kliniczną.

triflurydyna z typiracylem

Szczegóły dotyczące dawkowania i sposobu podawania, ewentualnego czasowego wstrzymania leczenia oraz ewentualnego zmniejszania dawki leku zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.

trastuzumab derukstekan

Szczegóły dotyczące dawkowania i sposobu podawania, ewentualnego czasowego wstrzymania leczenia oraz ewentualnego zmniejszania dawki leku zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego.

Modyfikacja dawkowania

Sposób podawania oraz ewentualne czasowe wstrzymania leczenia, prowadzone zgodnie z aktualną ChPL odpowiedniego leku.

Dopuszczalne jest zmniejszenie zalecanej dawki zgodnie z aktualną ChPL odpowiedniego leku.

Badania i monitorowanie leczeniaJakie badania wykonuje się przy kwalifikacji i w trakcie leczenia.

Badania przy kwalifikacji

1)badanie histologiczne w celu potwierdzenia określonego typu raka przełyku lub połączenia przełykowo-żołądkowego zgodnie z kryteriami kwalifikowania chorych;

2)stwierdzenie choroby resztkowej ≥ ypT1 lub ≥ ypN1 po zabiegu chirurgicznym R0 – dotyczy leczenia uzupełniającego niwolumabem w monoterapii;

3)badanie immunohistochemiczne lub hybrydyzacji in situ oceniające ekspresję HER2 – dotyczy leczenia chorych na gruczolakoraka niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią oraz pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią;

4)potwierdzenie zwalidowanym testem ekspresji PD-L1 wg CPS (combined positive score):

•≥ 5 w przypadku leczenia EAC niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią,

•≥ 10 w przypadku leczenia pembrolizumabem w skojarzeniu z chemioterapią;

5)potwierdzenie zwalidowanym testem ekspresji PD-L1 wg TPS (tumor proportion score) ≥ 1 % - dotyczy leczenia ESCC niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią albo ipilimumabem;

6)potwierdzenie ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej ≥ 5 % za pomocą przeznaczonego do tego celu testu IVD posiadającego oznakowanie CE. Jeśli oznaczenie za pomocą testu CE IVD nie jest dostępne, należy zastosować alternatywny zwalidowany test – dotyczy leczenia tislelizumabem w skojarzeniu z chemioterapią;

7)morfologia krwi z rozmazem;

8)oznaczenie stężenia kreatyniny;

9)oznaczanie stężenia glukozy;

10)oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej;

11)oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;

12)oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;

13)oznaczenie poziomu sodu, potasu – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem;

14)oznaczenie aktywności fosfatazy zasadowej – dotyczy leczenia pembrolizumabem lub tislelizumabem;

15)oznaczenie poziomu fT4 i TSH;

16)test ciążowy u kobiet w wieku prokreacyjnym;

17)elektrokardiografia (EKG) – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem;

18)badanie obrazowe umożliwiające rozpoznanie nawrotu lub przerzutów (tomografia komputerowa klatki piersiowej i jamy brzusznej lub inne badanie w zależności od sytuacji klinicznej);

19)inne badania laboratoryjne i obrazowe w razie wskazań klinicznych.

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

1)morfologia krwi;

2)oznaczenie stężenia kreatyniny;

3)oznaczenie stężenia glukozy – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem;

4)oznaczenie stężenia bilirubiny całkowitej,

5)oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;

6)oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;

7)oznaczenie stężenia sodu i potasu – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem;

8)oznaczenie aktywności fosfatazy zasadowej – dotyczy leczenia pembrolizumabem lub tislelizumabem;

9)oznaczenie wolnej T4 i TSH;

10)EKG – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem.

Badania wykonuje się:

•nie rzadziej niż co 12 tygodni lub częściej, jeśli wymaga tego stan kliniczny pacjenta, w przypadku leczenia ESCC lub EAC niwolumabem w skojarzeniu z chemioterapią albo ipilimumabem lub leczenia tislelizumabem w skojarzeniu z chemioterapią,

•nie rzadziej niż co 8 tyg. w zależności od sytuacji klinicznej w przypadku leczenia niwolumabem w monoterapii (leczenie uzupełniające i leczenie ESCC) lub tislelizumabem w monoterapii,

•przed każdym podaniem ipilimumabu,

•u chorych poddawanych chemioterapii skojarzonej z niwolumabem, badania umożliwiające podanie kolejnego kursu wykonuje się zgodnie z praktyka kliniczną,

•przed każdym podaniem chemioterapii stosowanej w terapii skojarzonej z pembrolizumabem należy wykonać badania wymienione w ppkt 1), 2), 4), 5), 6), 8),

•nie rzadziej niż 6 tygodni należy wykonać badanie wymienione w ppkt 9) w przypadku leczenia pembrolizumabem.

Monitorowanie skuteczności leczenia

W celu monitorowania skuteczności leczenia wykonywane są badania obrazowe konieczne do oceny zmian według aktualnie obowiązujących kryteriów RECIST: tomografia komputerowa klatki piersiowej i jamy brzusznej lub inne w zależności od sytuacji klinicznej.

Określenie odpowiedzi na leczenie powinno być wykonywane z wykorzystaniem metody identycznej do wykorzystanej podczas kwalifikowania do leczenia.

Badania należy wykonywać co 12 tygodni lub częściej w zależności od sytuacji klinicznej.

Na podstawie ww. badań w celu monitorowania skuteczności leczenia przekazywane są dane dotyczące wybranych wskaźników skuteczności terapii, dla których jest możliwe ich określenie przez lekarza prowadzącego dla indywidualnego pacjenta, spośród:

•całkowita (CR) lub częściowa odpowiedź (PR) na leczenie,

•stabilizacja (SD) lub progresja choroby (PD),

•całkowite przeżycie (OS) i czas do progresji (PFS).

Monitorowanie programu

1)gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;

2)uzupełnienie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych, w tym przekazywanie danych dotyczących wskaźników skuteczności terapii zawartych w pkt. 3, dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;

3)przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ: informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej, zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez NFZ.

Badania przy kwalifikacji

Badania ogólne

1)badanie histologiczne w celu potwierdzenia gruczolakoraka żołądka lub połączenia przełykowo-żołądkowego;

2)morfologia krwi z rozmazem;

3)oznaczenie stężenia kreatyniny;

4)oznaczenie stężenia bilirubiny;

5)oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;

6)oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;

7)test ciążowy u kobiet w wieku prokreacyjnym;

8)RTG lub tomografia komputerowa klatki piersiowej – wybór rodzaju badania w zależności od możliwości oceny wymiarów zmian i wskazań klinicznych;

9)tomografia komputerowa jamy brzusznej i miednicy;

10)elektrokardiografia (EKG);

11)inne badania laboratoryjne i obrazowe w razie wskazań klinicznych.

1.2.Badania wykonywane dodatkowo w przypadku leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem:

1)badanie immunohistochemiczne lub hybrydyzacji in situ oceniające ekspresję HER2;

2)potwierdzenie zwalidowanym testem ekspresji PD-L1 wg skali CPS (combined positive score) ≥ 5 – dotyczy leczenia niwolumabem lub ≥ 1 – dotyczy leczenia pembrolizumabem;

3)potwierdzenie ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej ≥ 5 % za pomocą przeznaczonego do tego celu testu IVD posiadającego oznakowanie CE. Jeśli oznaczenie za pomocą testu CE IVD nie jest dostępne, należy zastosować alternatywny zwalidowany test – dotyczy leczenia tislelizumabem;

4)oznaczenie stężenia glukozy;

5)oznaczenie poziomu sodu, potasu;

6)oznaczenie poziomu fT4 i TSH.

7)EKG i ECHO lub MRI, konsultacja kardiologiczna - jedynie w przypadku wskazań klinicznych dotyczących wydolności układu sercowo-naczyniowego lub nieprawidłowych wyników EKG lub ECHO lub MRI – dotyczy leczenia pembrolizumabem w skojarzeniu z trastuzumabem i chemioterapią.

1.3.Badania wykonywane dodatkowo w przypadku leczenia zolbetuksymabem:

1)badanie immunohistochemiczne lub hybrydyzacji in situ oceniające ekspresję HER2;

2)potwierdzenie zwalidowanym testem ekspresji CLDN18.2 zgodnie z ChPL;

1.4.Badania wykonywane dodatkowo w przypadku leczenia ramucyrumabem:

1)oznaczenie czasu protrombinowego lub INR;

2)oznaczenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT);

3)badanie ogólne moczu (jeśli w wyniku badania stwierdza się obecność białka na co najmniej 2+ należy zlecić 24-godzinną zbiórkę moczu);

4)pomiar ciśnienia tętniczego.

1.5.Badania wykonywane dodatkowo w przypadku leczenia triflurydyną z typiracylem:

1)badanie ogólne moczu.

1.6.Badania wykonywane dodatkowo w przypadku leczenia trastuzumabem derukstekanem:

1)badanie immunohistochemiczne lub hybrydyzacji in situ potwierdzające nadekspresję receptora HER2 (brak możliwości wykorzystania badania wykonanego wcześniej, z wyjątkiem sytuacji, w których ponowne wykonanie badania nie jest możliwe ze względów klinicznych lub z powodu braku możliwości pobrania tkanki do badania).

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

1)morfologia krwi z rozmazem;

2)oznaczenie stężenia kreatyniny;

3)oznaczenie stężenia bilirubiny;

4)oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;

5)oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;

6)oznaczenie stężenia glukozy – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem;

7)oznaczenie poziomu sodu i potasu – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem;

8)oznaczenie poziomu fT4 i TSH – dotyczy leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem;

9)badanie parametrów układu krzepnięcia w razie wskazań klinicznych – dotyczy leczenia ramucyrumabem;

10)EKG w razie wskazań klinicznych;

11)EKG i ECHO lub MRI w trzecim oraz szóstym miesiącu, a następnie w przypadku wskazań klinicznych – dotyczy leczenia pembrolizumabem w skojarzeniu z trastuzumabem i chemioterapią

12)badanie ogólne moczu – dotyczy leczenia triflurydyną z typiracylem

Badania wykonuje się:

•nie rzadziej niż co 12 tygodni lub częściej, jeśli wymaga tego stan kliniczny pacjenta w przypadku leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem lub zolbetuksymabem,

•przed rozpoczęciem każdego kolejnego cyklu leczenia ramucyrumabem,

•przed każdym cyklem podania triflurydyny w skojarzeniu z typiracylem,

•u chorych poddawanych chemioterapii skojarzonej z niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem, badania umożliwiające podanie kolejnego kursu wykonuje się zgodnie z praktyką kliniczną,

•dodatkowo przed podaniem każdej dawki paklitakselu badania w ppkt. 1), 3), 4) i 5),

•dodatkowo każdorazowo należy wykonać pomiar ciśnienia tętniczego w przypadku leczenia ramucyrumabem,

•przed każdym cyklem leczenia – w przypadku leczenia trastuzumabem derukstekanem.

Monitorowanie skuteczności leczenia

W celu monitorowania skuteczności leczenia wykonywane są badania obrazowe konieczne do oceny zmian według aktualnie obowiązujących kryteriów RECIST: tomografia komputerowa jamy brzusznej i miednicy, tomografia komputerowa lub RTG klatki piersiowej lub inne badania w razie wskazań klinicznych.

Określenie odpowiedzi na leczenie powinno być wykonywane z wykorzystaniem metody identycznej do wykorzystanej podczas kwalifikowania do leczenia. Wykonane badania obrazowe muszą umożliwić obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie.

Badania wykonuje się:

•nie rzadziej niż co 12 tygodni w przypadku leczenia niwolumabem lub tislelizumabem lub pembrolizumabem lub zolbetuksymabem lub trastuzumabem derukstekanem,

•nie rzadziej niż co 8 tygodni (lub przed zakończeniem co drugiego kursu, jeśli leczenie było czasowo przerwane) w przypadku leczenia ramucyrumabem,

•nie rzadziej niż co 12 tygodni (z możliwością 2-tygodniowego opóźnienia daty wykonania w przypadkach uzasadnionych przesunięć w realizowaniu leczenia) w przypadku leczenia triflurydyną z typiracylem.

Ponadto, niezależnie od stosowanej terapii badania monitorujące skuteczność leczenia można wykonać zawsze w przypadku wskazań klinicznych.

Na podstawie ww. badań w celu monitorowania skuteczności leczenia przekazywane są dane dotyczące wybranych wskaźników skuteczności terapii, dla których jest możliwe ich określenie przez lekarza prowadzącego dla indywidualnego pacjenta, spośród:

•całkowita (CR) lub częściowa odpowiedź (PR) na leczenie,

•stabilizacja (SD) lub progresja choroby (PD),

•całkowite przeżycie (OS) i czas do progresji (PFS).

Monitorowanie programu

1)gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;

2)uzupełnienie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych, w tym przekazywanie danych dotyczących wskaźników skuteczności terapii zawartych w pkt. 3, dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;

3)przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ: informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej, zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez NFZ;

4)w przypadku pacjentów, o których mowa w sekcji Świadczeniobiorcy 4. pkt. 1, nie jest wymagane uzupełnianie danych i informacji w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych.

Zgłoś się do programu B.58

Zostaw dane kontaktowe – odpowiemy e-mailem. Udział w programie jest bezpłatny.

  1. Twoje dane

    Żeby nasz doradca wiedział, do kogo się odezwać.

  2. O Tobie

    Płeć*
  3. Zgody

    Pokaż szczegóły zgód

    1. Zgoda na przetwarzanie moich danych osobowych, w tym danych o zdrowiu, w celu oceny, czy mogę skorzystać z programu lekowego lub badania klinicznego.

    2. Zgoda na kontakt e-mailowy w tej sprawie (a jeśli podam numer telefonu – także telefoniczny), również w sprawie badania klinicznego, które może być dla mnie odpowiednie.

    Więcej: polityka prywatności.

Pola oznaczone * są wymagane.

Program B.58 – bezpłatnieZgłoś się