programylekowe.pl

Informator o programach lekowych NFZ

SzukajDobierz program

B.4 Leczenie chorych na raka jelita grubego

Nowotwór złośliwy jelita grubego (C18); nowotwór złośliwy odbytnicy (C20) · onkologia

Wersja programu z obwieszczenia Ministra Zdrowia z · aktualna w wykazie od · ośrodki według danych NFZ

Czy to program dla mnie?

Dla kogo
Dla osób z rozpoznaniem:
  • nowotwór złośliwy jelita grubego (C18)
  • nowotwór złośliwy odbytnicy (C20)
Spełnienie kryteriów programu ocenia lekarz w ośrodku.
Koszt
Bezpłatnie – leczenie i leki w programie finansuje NFZ.
Leki
  • enkorafenib
  • frukwintynib
  • ipilimumab
  • niwolumab
  • pembrolizumab
  • triflurydyna
Szczegóły leków
Gdzie
104 ośrodki w 16 województwach
Pacjenci
2 965 w 2025 r. (dane NFZ, pobrane ) – liczby w kolejnych latach

Zmiany od 1 października 2026

  • Nowe substancje: enkorafenib.
  • Nowe leki: Braftovi.
  • Zmieniony tekst programu: kryteria kwalifikacji, zakres programu, dawkowanie, badania i monitorowanie.

Zobacz, co dokładnie się zmieniło

O programie

Program obejmuje leczenie zaawansowanego raka jelita grubego (ICD-10: C18, C20). Finansuje chemioterapię i leczenie celowane (triflurydyna z typiracylem, sama lub z bewacyzumabem, enkorafenib z cetuksymabem oraz frukwintynib), a także immunoterapię (pembrolizumab oraz niwolumab z ipilimumabem).

Kto może się zakwalifikować:

  • Wiek 18 lat i powyżej.
  • Rak jelita grubego potwierdzony badaniem histologicznym, uogólniony (IV stopień zaawansowania), bez możliwości radykalnego leczenia miejscowego.
  • Stan sprawności 0–1 w skali ECOG (chory jest samodzielny i aktywny).
  • Przy immunoterapii: potwierdzona w badaniu cecha nowotworu MSI-H lub dMMR (zaburzenia naprawy DNA w komórkach raka), brak wcześniejszej immunoterapii z powodu raka jelita grubego, brak aktywnej choroby autoimmunologicznej wymagającej leczenia immunosupresyjnego. Pembrolizumab stosuje się w pierwszej linii, a niwolumab z ipilimumabem w pierwszej lub w kolejnych liniach.
  • Przy enkorafenibie z cetuksymabem: potwierdzona mutacja V600E w genie BRAF oraz nieskuteczność lub nieakceptowalna toksyczność wcześniejszego leczenia.
  • Przy triflurydynie z typiracylem (od drugiej linii) i frukwintynibie (od trzeciej linii): wcześniejsza nieskuteczna chemioterapia, m.in. oparta na fluoropirymidynie, oksaliplatynie i irynotekanie, albo brak możliwości jej zastosowania.
  • Brak aktywnych przerzutów w ośrodkowym układzie nerwowym oraz wykluczenie ciąży i karmienia piersią. Warunki różnią się w zależności od leku i linii leczenia.

Leczenie trwa do decyzji lekarza o wyłączeniu z programu; niwolumab z ipilimumabem w pierwszej linii stosuje się maksymalnie 24 miesiące. Skuteczność ocenia się w badaniach obrazowych, głównie tomografii komputerowej, nie rzadziej niż co 12 tygodni. Badania krwi wykonuje się co 6–12 tygodni przy immunoterapii, przed każdym cyklem przy triflurydynie z typiracylem i frukwintynibie, a przy enkorafenibie z cetuksymabem co 4 tygodnie, potem mniej więcej co 3 miesiące. Frukwintynib przyjmuje się w kapsułkach przez 21 dni, po których następuje 7 dni przerwy.

Leczenie kończy się m.in. przy postępie choroby, istotnym pogorszeniu jakości życia lub sprawności, nieakceptowalnej toksyczności oraz w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ostateczną decyzję o kwalifikacji podejmuje lekarz w ośrodku realizującym program na podstawie pełnych kryteriów poniżej.

Gdzie się leczyć

Ośrodki w województwie: dolnośląskie (11) · kujawsko-pomorskie (3) · lubelskie (7) · lubuskie (2) · łódzkie (13) · małopolskie (11) · mazowieckie (14) · opolskie (1) · podkarpackie (5) · podlaskie (3) · pomorskie (4) · śląskie (9) · świętokrzyskie (1) · warmińsko-mazurskie (5) · wielkopolskie (10) · zachodniopomorskie (5)

Pokaż pozostałe 96 ośrodków

Kolejki: Narodowy Fundusz Zdrowia, Terminy leczenia (api.nfz.gov.pl); liczby podaje świadczeniodawca, miesiąc aktualizacji przy każdej pozycji. Na liście podajemy kolejkę dla przypadków stabilnych; przypadki pilne są na stronie ośrodka. Liczba oczekujących nie przesądza o terminie przyjęcia – o kwalifikacji i terminie decyduje ośrodek.

Leki w programie

Dla pacjenta w programie są bezpłatne. Który lek zastosować, decyduje lekarz.

„Streszczenie EMA” to opis leku dla pacjentów po polsku od Europejskiej Agencji Leków (PDF). Obejmuje wszystkie wskazania z rejestracji w UE – zakres w programie może być węższy.

Najczęstsze pytania o program B.4

Kto może być leczony w programie lekowym B.4?

Program B.4 jest przeznaczony dla osób z rozpoznaniem: nowotwór złośliwy jelita grubego (C18); nowotwór złośliwy odbytnicy (C20), które spełniają kryteria kwalifikacji z obwieszczenia Ministra Zdrowia. O kwalifikacji decyduje lekarz w ośrodku realizującym program.

Jakie leki są refundowane w programie B.4?

W programie B.4 stosuje się: enkorafenib, frukwintynib, ipilimumab, niwolumab, pembrolizumab, triflurydyna. Dla pacjenta leki są bezpłatne, a o wyborze leku decyduje lekarz.

Gdzie jest realizowany program B.4?

Program B.4 realizuje 104 ośrodki w 16 województwach, m.in. w miejscowościach: Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków, Szczecin, Katowice. Lista ośrodków z adresami jest na tej stronie (według danych NFZ). Przez programylekowe.pl możesz się bezpłatnie zgłosić do programu.

Ile kosztuje leczenie w programie B.4?

Leczenie i leki w programie lekowym są dla pacjenta bezpłatne – finansuje je NFZ.

Co się zmieniło w programie B.4 od 1 października 2026?

Nowe substancje: enkorafenib. Nowe leki: Braftovi. Zmieniony tekst programu: kryteria kwalifikacji, zakres programu, dawkowanie, badania i monitorowanie. Szczegóły zmian, punkt po punkcie, są na stronie zmian programu.

Od kiedy obowiązuje ta wersja programu B.4?

Treść programu na tej stronie pochodzi z obwieszczenia Ministra Zdrowia z 16.09.2026 (wykaz obowiązujący od 1 października 2026). Ministerstwo Zdrowia aktualizuje wykaz programów lekowych kilka razy w roku – stronę aktualizujemy po każdym nowym obwieszczeniu.

Pełna treść programu

Oficjalny tekst z obwieszczenia Ministra Zdrowia z 16.09.2026 (źródło). Numery punktów jak w dokumencie.

Kryteria kwalifikacjiKto może być leczony w programie – spełnienie kryteriów ocenia lekarz w ośrodku.

Muszą zostać spełnione łącznie kryteria ogólne (1.1.) oraz kryteria szczegółowe (1.2.) dla poszczególnych substancji czynnych (jeśli dotyczy).

Ogólne kryteria kwalifikacji

1)wiek 18 lat i powyżej;

2)histologicznie potwierdzony rak jelita grubego;

3)uogólnienie nowotworu (IV stopień zaawansowania);

4)niemożliwe radykalne leczenie miejscowe;

5)możliwa ocena odpowiedzi na leczenie zmian nowotworowych według aktualnej klasyfikacji RECIST;

6)stan sprawności 0-1 według skali ECOG;

7)adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych umożliwiająca w opinii lekarza prowadzącego bezpieczne rozpoczęcie terapii;

8)brak przeciwskazań do stosowania każdego z leków zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL);

9)nieobecność istotnych schorzeń współistniejących lub stanów klinicznych stanowiących przeciwskazanie do terapii stwierdzonych przez lekarza prowadzącego w oparciu o aktualną ChPL;

10)nieobecność aktywnych przerzutów w ośrodkowym układzie nerwowym (dopuszczalne wcześniejsze wycięcie przerzutów lub stereotaktyczna radioterapia, o ile po leczeniu utrzymuje się stan bezobjawowy);

11)w przypadku współistnienia innych aktywnych nowotworów kwalifikacja do leczenia musi uwzględniać rokowanie związane ze współistniejącym nowotworem;

12)zgoda pacjenta na prowadzenie antykoncepcji zgodnie z aktualną ChPL;

13)wykluczenie ciąży i okresu karmienia piersią.

Ponadto do programu lekowego kwalifikowani są również pacjenci wymagający kontynuacji leczenia, którzy byli leczeni substancjami czynnymi finansowanymi w programie lekowym w ramach innego sposobu finansowania terapii, za wyjątkiem trwających badań klinicznych tych leków, pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego.

Szczegółowe kryteria kwalifikacji do terapii

pembrolizumabem, niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem

1)potwierdzenie niestabilności mikrosatelitarnej wysokiego stopnia (ang. MSI-H) lub zaburzeń mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (ang. dMMR);

2)brak leczenia glikokortykosteroidami w dawce większej niż ekwiwalent 10 mg prednizonu dziennie w ciągu ostatniego miesiąca;

3)nieobecność aktywnej choroby autoimmunologicznej wymagającej aktywnego leczenia immunosupresyjnego.

enkorafenibem w skojarzeniu z cetuksymabem

1)potwierdzenie mutacji V600E w genie BRAF.

Jakie leczenie obejmuje programWstęp programu z obwieszczenia.

W programie finansuje się leczenie systemowe pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego (RJG) substancjami:

I. w zakresie chemioterapii i leczenia celowanego:

1)triflurydyna z typiracylem w monoterapii albo w skojarzeniu z bewacyzumabem;

2)enkorafenib w skojarzeniu z cetuksymabem;

3)frukwintynib;

II. w zakresie immunoterapii:

1)pembrolizumab;

2)niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem.

W leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego stosowane są:

1)pembrolizumab w monoterapii w pierwszej linii leczenia systemowego pacjentów z potwierdzoną niestabilnością mikrosatelitarną wysokiego stopnia (ang. MSI-H) lub zaburzeniami mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (ang. dMMR). Pembrolizumab nie może być zastosowany, jeśli pacjent wcześniej otrzymał immunoterapię z powodu RJG.

2)niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w pierwszej linii leczenia systemowego pacjentów z potwierdzoną niestabilnością mikrosatelitarną wysokiego stopnia (ang. MSI-H) lub zaburzeniami mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (ang. dMMR). Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem nie mogą być zastosowane, jeśli pacjent wcześniej otrzymał immunoterapię z powodu RJG.

3)niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w drugiej albo kolejnej linii leczenia systemowego pacjentów z potwierdzoną niestabilnością mikrosatelitarną wysokiego stopnia (ang. MSI-H) lub zaburzeniami mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (ang. dMMR), u których stwierdzono nieskuteczność lub nieakceptowalną toksyczność wcześniejszej chemioterapii co najmniej dwulekowej zawierającej fluoropirymidynę w skojarzeniu z oksaliplatyną lub irynotekanem. Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem nie mogą być zastosowane, jeśli pacjent wcześniej otrzymał immunoterapię z powodu RJG.

4)triflurydyna z typiracylem w drugiej albo kolejnej linii chemioterapii po udokumentowanej nieskuteczności wcześniejszej chemioterapii opartej na fluoropirymidynie, oksaliplatynie i irynotekanie, lekach anty-VEGF lub anty-EGFR lub w przypadku udokumentowanego klinicznie braku możliwości zastosowania wymienionych metod. Dopuszczalne jest wcześniejsze zastosowanie immunoterapii z powodu RJG. Do terapii nie mogą być kwalifikowani pacjenci leczeni wcześniej triflurydną z typiracylem z powodu RJG. Triflurydyna z typiracylem może być zastosowana w monoterapii albo w skojarzeniu z bewacyzumabem.

5)enkorafenib w skojarzeniu cetuksymabem w drugiej albo kolejnych liniach leczenia systemowego pacjentów z obecnością mutacji BRAF V600E, u których stwierdzono nieskuteczność lub nieakceptowalną toksyczność wcześniejszej terapii systemowej. Dopuszczalne jest wcześniejsze zastosowanie immunoterapii z powodu RJG. Do terapii mogą być kwalifikowani pacjenci, u których nawrót nastąpił w trakcie leczenia uzupełniającego. Do terapii nie mogą być kwalifikowani pacjenci leczeni wcześniej enkorafenibem w skojarzeniu z cetuksymabem z powodu RJG.

6)frukwintynib w monoterapii w trzeciej albo kolejnych liniach chemioterapii po udokumentowanej nieskuteczności wcześniejszej chemioterapii opartej na fluoropirymidynie, oksaliplatynie i irynotekanie, lekach anty-VEGF, lekach anty-EGFR oraz triflurydynie z typiracylem (w monoterapii albo w skojarzeniu z bewacyzumabem) lub regorafenibie lub w przypadku braku możliwości zastosowania wymienionych metod. Dopuszczalne jest wcześniejsze zastosowanie immunoterapii z powodu RJG.

Kryteria wyłączeniaKiedy leczenie w programie się kończy (np. brak skuteczności, przeciwwskazania).

1)progresja choroby w trakcie leczenia oceniona na podstawie aktualnych kryteriów klasyfikacji RECIST. W przypadku terapii pembrolizumabem albo niwolumabem z ipilimumabem, w sytuacji wątpliwej klinicznie możliwe jest kontynuowanie leczenia aż do potwierdzenia progresji w następnym badaniu obrazowym wykonanym w ciągu 4 do 8 tyg.;

2)pogorszenie jakości życia o istotnym znaczeniu według oceny lekarza;

3)wystąpienie objawów nadwrażliwości na którąkolwiek substancję czynną lub substancję pomocniczą;

4)obniżenie sprawności o 1 lub 2 stopnie w zależności od wartości przy kwalifikacji, ale maksymalnie do wartości 2 według kryteriów ECOG;

5)wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;

6)wystąpienie chorób lub stanów, które w opinii lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;

7)okres ciąży lub karmienia piersią;

8)brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym zwłaszcza dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ze strony świadczeniobiorcy lub jego prawnych opiekunów.

Określenie czasu leczeniaJak długo trwa leczenie i kiedy lekarz ocenia jego skuteczność.

Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia z programu.

W przypadku terapii niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem w pierwszej linii leczenia maksymalny czas leczenia wynosi 24 miesiące.

DawkowanieJak podaje się leki i kiedy lekarz może zmienić dawkę.

pembrolizumab

Zalecana dawka pembrolizumabu wynosi 200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni.

Jeżeli przerwano stosowanie pembrolizumabu np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnej dawki nie może być dłuższy niż 12 tygodni.

niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w pierwszej linii leczenia

Leczenie składa się z fazy indukującej oraz fazy podtrzymującej:

1)w fazie indukującej (leczenie skojarzone) zalecane dawkowanie wynosi: niwolumab w dawce 240 mg w skojarzeniu z ipilimumabem w dawce 1 mg/kg masy ciała co 3 tygodnie w przypadku pierwszych 4 dawek;

2)w fazie podtrzymującej (monoterapia) zalecana dawka niwolumabu wynosi 240 mg co 2 tygodnie lub 480 mg co 4 tygodnie.

W fazie monoterapii, pierwszą dawkę niwolumabu należy podać 3 tygodnie po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem.

Jeżeli przerwano stosowanie niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem lub niwolumabu w monoterapii w fazie podtrzymującej np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnej dawki nie może być dłuższy niż 12 tygodni.

niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem

Leczenie składa się z fazy indukującej oraz fazy podtrzymującej.

1)w fazie indukującej (leczenie skojarzone) zlecane dawkowanie wynosi: niwolumab w dawce 3 mg/kg masy ciała w skojarzeniu z ipilimumabem w dawce 1 mg/kg masy ciała co 3 tygodnie w przypadku pierwszych 4 dawek;

2)w fazie podtrzymującej (monoterapia) zalecana dawka niwolumabu wynosi 240 mg co 2 tygodnie.

W fazie monoterapii, pierwszą dawkę niwolumabu należy podać 3 tygodnie po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem.

Jeżeli przerwano stosowanie niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem lub niwolumabu w monoterapii w fazie podtrzymującej np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnej dawki nie może być dłuższy niż 12 tygodni.

triflurydyna z typiracylem

Zalecana dawka początkowa triflurydyny z typiracylem to 35 mg/m2 powierzchni ciała podawana dwa razy na dobę od 1. do 5. dnia oraz od 8. do 12. dnia każdego 28-dniowego cyklu leczenia.

Dawkowanie oblicza się na podstawie powierzchni ciała pacjenta zgodnie z ChPL. Dawkę należy zaokrąglić do najbliższej wartości zwiększanej o 5 mg.

Nie należy przekraczać 80 mg/dawkę.

Jeśli dawki pominięto lub wstrzymano, pacjent nie powinien przyjąć pominiętych dawek.

Jeżeli przerwano stosowanie triflurydyny z typiracylem np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnego cyklu nie może być dłuższy niż 8 tygodni.

Gdy triflurydyna z typiracylem jest stosowana w skojarzeniu z bewacyzumabem, dawka bewacyzumabu wynosi 5 mg/kg mc., podawana raz na 2 tygodnie (dzień 1. i 15. cyklu powtarzanego w rytmie 28 dni).

enkorafenib w skojarzeniu z cetuksymabem

Zalecana dawka enkorafenibu wynosi 300 mg raz na dobę w skojarzeniu z cetuksymabem stosowanym w dawce 400 mg/m2 pc. dożylnie w 2-godzinnym wlewie podczas pierwszej dawki i 250 mg/m2 pc. w 1-godzinnym wlewie podczas kolejnych dawek – w odstępach 7-dniowych lub w dawce 500 mg/m2 pc. dożylnie w 2-godzinnym wlewie – w odstępach 14-dniowych.

Jeżeli przerwano stosowanie enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia nie może być dłuższy niż 8 tygodni.

frukwintynib

Zalecana dawka frukwintynibu wynosi 5 mg (jedna kapsułka 5 mg) raz na dobę przyjmowana w przybliżeniu o tej samej porze codziennie przez 21 kolejnych dni, po których następuje 7-dniowy okres przerwy, co stanowi kompletny cykl trwający 28 dni.

Jeżeli przerwano stosowanie frukwintynibu np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnego cyklu nie może być dłuższy niż 8 tygodni.

Modyfikacje dawkowania

Sposób podawania oraz ewentualne czasowe wstrzymania leczenia, prowadzone zgodnie z aktualnymi Charakterystykami Produktu Leczniczego (ChPL) lub przyjętą praktyką kliniczną.

Dopuszczalne jest zmniejszenie wymienionych powyżej dawek zgodnie z aktualną ChPL poszczególnych leków.

Badania i monitorowanie leczeniaJakie badania wykonuje się przy kwalifikacji i w trakcie leczenia.

Badania przy kwalifikacji

1)histologiczne potwierdzenie raka jelita grubego;

2)ocena i potwierdzenie MSI-H lub dMMR - dla pembrolizumabu oraz niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem;

3)potwierdzenie mutacji V600E w genie BRAF – dla enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem;

4)morfologia krwi z rozmazem;

5)oznaczenie stężenia kreatyniny we krwi;

6)oznaczenie stężenia bilirubiny we krwi;

7)oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;

8)oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;

9)oznaczenie czasu kaolinowo-kefalinowego (APTT) oraz INR lub czasu protrombinowego (PT) – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem oraz frukwintynibu;

10)oznaczenie stężenia fT4 i TSH - dla pembrolizumabu oraz niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem;

11)elektrokardiogram (EKG);

12)pomiar ciśnienia tętniczego – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem, frukwintynibu oraz enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem;

13)badanie ogólne moczu – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem oraz frukwintynibu;

14)test ciążowy (u kobiet w wieku rozrodczym);

15)badanie TK jamy brzusznej, miednicy i klatki piersiowej; inne badania obrazowe w zależności od sytuacji klinicznej;

16)badanie RTG klatki piersiowej – jeżeli nie jest wykonywane badanie KT klatki piersiowej (u chorych, u których możliwa jest na tej podstawie ocena odpowiedzi wg RECIST);

17)badanie TK lub MR mózgu w przypadku wskazań klinicznych, w celu wykluczenia przerzutów;

18)inne badania laboratoryjne i obrazowe w razie wskazań klinicznych.

Wstępne badania obrazowe muszą umożliwić późniejszą obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie wg aktualnych kryteriów RECIST.

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

1)morfologia krwi z rozmazem;

2)oznaczenie stężenia kreatyniny we krwi;

3)oznaczenie stężenia bilirubiny we krwi;

4)oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;

5)oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;

6)oznaczenie poziomu TSH i fT4 – dla pembrolizumabu oraz niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem;

7)elektrokardiogram (EKG) – dla pembrolizumabu, niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem oraz enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem;

8)pomiar ciśnienia tętniczego – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem, frukwintynibu oraz enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem;

9)badanie ogólne moczu – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem i frukwintynibu.

W przypadku leczenia:

1)pembrolizumabem oraz niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem powyższe badania wykonuje się nie rzadziej niż co 6-12 tygodni;

2)triflurydyną z typiracylem w monoterapii lub w skojarzeniu z bewacyzumabem oraz frukwintynibem powyższe badania wykonuje się przed każdym cyklem leczenia.

3)enkorafenibem w skojarzeniu z cetuksymabem powyższe badania wykonuje się co 4 tygodnie, a następnie co około 3 miesiące lub częściej w przypadku wskazań klinicznych.

Ponadto, niezależnie od stosowanej terapii, badania monitorujące bezpieczeństwo leczenia należy wykonać zawsze w przypadku wskazań klinicznych.

Monitorowanie skuteczności leczenia

W celu monitorowania skuteczności leczenia wykonywane są badania obrazowe konieczne do oceny zmian według aktualnie obowiązujących kryteriów RECIST: badanie TK odpowiednich obszarów ciała (ewentualnie RTG klatki piersiowej) lub inne badania w razie wskazań klinicznych.

Określenie odpowiedzi na leczenie powinno być wykonywane z wykorzystaniem metody identycznej do wykorzystanej podczas kwalifikowania do leczenia. Wykonane badania obrazowe muszą umożliwić obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie.

Badania wykonuje się:

1)w przypadku pembrolizumabu, niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem, triflurydyny z typiracylem w monoterapii lub w skojarzeniu z bewacyzumabem, enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem oraz frukwintynibu, nie rzadziej niż co 12 tygodni z możliwością 2-tygodniowego opóźnienia daty wykonania w przypadkach uzasadnionych przesunięć w realizowaniu leczenia.

Ponadto, niezależnie od stosowanej terapii badania monitorujące skuteczność leczenia należy wykonać zawsze w przypadku wskazań klinicznych oraz w chwili wyłączenia z programu z przyczyn innych niż udokumentowana progresja choroby.

Na podstawie ww. badań w celu monitorowania skuteczności leczenia przekazywane są dane dotyczące wybranych wskaźników skuteczności terapii, dla których jest możliwe ich określenie przez lekarza prowadzącego dla indywidualnego pacjenta, spośród:

•całkowita (CR) lub częściowa odpowiedź (PR) na leczenie,

•stabilizacja (SD) lub progresja choroby (PD),

•całkowite przeżycie (OS) i czas do progresji (PFS).

Monitorowanie programu

1)gromadzenie w dokumentacji medycznej danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;

2)uzupełnianie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych, w tym przekazywanie danych dotyczących wskaźników skuteczności terapii zawartych w pkt. 3 dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;

3)przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ (informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez NFZ).

Zgłoś się do programu B.4

Zostaw dane kontaktowe – odpowiemy e-mailem. Udział w programie jest bezpłatny.

  1. Twoje dane

    Żeby nasz doradca wiedział, do kogo się odezwać.

  2. O Tobie

    Płeć*
  3. Zgody

    Pokaż szczegóły zgód

    1. Zgoda na przetwarzanie moich danych osobowych, w tym danych o zdrowiu, w celu oceny, czy mogę skorzystać z programu lekowego lub badania klinicznego.

    2. Zgoda na kontakt e-mailowy w tej sprawie (a jeśli podam numer telefonu – także telefoniczny), również w sprawie badania klinicznego, które może być dla mnie odpowiednie.

    Więcej: polityka prywatności.

Pola oznaczone * są wymagane.

Program B.4 – bezpłatnieZgłoś się