programylekowe.pl

Informator o programach lekowych NFZ

SzukajDobierz program

B.4 Leczenie chorych na raka jelita grubego

Nowotwór złośliwy jelita grubego (C18); nowotwór złośliwy odbytnicy (C20) · onkologia

Wersja programu z obwieszczenia Ministra Zdrowia z · aktualna w wykazie od · ośrodki według danych NFZ

Czy to program dla mnie?

Dla kogo
Dla osób z rozpoznaniem:
  • nowotwór złośliwy jelita grubego (C18)
  • nowotwór złośliwy odbytnicy (C20)
Spełnienie kryteriów programu ocenia lekarz w ośrodku.
Koszt
Bezpłatnie. Leczenie i leki w programie finansuje NFZ.
Leki
  • enkorafenib
  • frukwintynib
  • ipilimumab
  • niwolumab
  • pembrolizumab
  • triflurydyna
Szczegóły leków
Gdzie
104 ośrodki w 16 województwach
Pacjenci
2 965 w 2025 r. (dane NFZ, pobrane ), liczby w kolejnych latach

Zmiany od 1 października 2026

  • Nowe substancje: enkorafenib.
  • Nowe leki: Braftovi.
  • Zmieniony tekst programu: kryteria kwalifikacji, zakres programu, dawkowanie, badania i monitorowanie.

Zobacz, co dokładnie się zmieniło

O programie

Program obejmuje leczenie zaawansowanego raka jelita grubego (ICD-10: C18, C20). Finansuje chemioterapię i leczenie celowane (triflurydyna z typiracylem, sama lub z bewacyzumabem, enkorafenib z cetuksymabem oraz frukwintynib), a także immunoterapię (pembrolizumab oraz niwolumab z ipilimumabem).

Kto może się zakwalifikować:

  • Wiek 18 lat i powyżej.
  • Rak jelita grubego potwierdzony badaniem histologicznym, uogólniony (IV stopień zaawansowania), bez możliwości radykalnego leczenia miejscowego.
  • Stan sprawności 0–1 w skali ECOG (chory jest samodzielny i aktywny).
  • Przy immunoterapii: potwierdzona w badaniu cecha nowotworu MSI-H lub dMMR (zaburzenia naprawy DNA w komórkach raka), brak wcześniejszej immunoterapii z powodu raka jelita grubego, brak aktywnej choroby autoimmunologicznej wymagającej leczenia immunosupresyjnego. Pembrolizumab stosuje się w pierwszej linii, a niwolumab z ipilimumabem w pierwszej lub w kolejnych liniach.
  • Przy enkorafenibie z cetuksymabem: potwierdzona mutacja V600E w genie BRAF oraz nieskuteczność lub nieakceptowalna toksyczność wcześniejszego leczenia.
  • Przy triflurydynie z typiracylem (od drugiej linii) i frukwintynibie (od trzeciej linii): wcześniejsza nieskuteczna chemioterapia, m.in. oparta na fluoropirymidynie, oksaliplatynie i irynotekanie, albo brak możliwości jej zastosowania.
  • Brak aktywnych przerzutów w ośrodkowym układzie nerwowym oraz wykluczenie ciąży i karmienia piersią. Warunki różnią się w zależności od leku i linii leczenia.

Leczenie trwa do decyzji lekarza o wyłączeniu z programu; niwolumab z ipilimumabem w pierwszej linii stosuje się maksymalnie 24 miesiące. Skuteczność ocenia się w badaniach obrazowych, głównie tomografii komputerowej, nie rzadziej niż co 12 tygodni. Badania krwi wykonuje się co 6–12 tygodni przy immunoterapii, przed każdym cyklem przy triflurydynie z typiracylem i frukwintynibie, a przy enkorafenibie z cetuksymabem co 4 tygodnie, potem mniej więcej co 3 miesiące. Frukwintynib przyjmuje się w kapsułkach przez 21 dni, po których następuje 7 dni przerwy.

Leczenie kończy się m.in. przy postępie choroby, istotnym pogorszeniu jakości życia lub sprawności, nieakceptowalnej toksyczności oraz w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ostateczną decyzję o kwalifikacji podejmuje lekarz w ośrodku realizującym program na podstawie pełnych kryteriów poniżej.

Gdzie się leczyć

Ośrodki w województwie: dolnośląskie (11) · kujawsko-pomorskie (3) · lubelskie (7) · lubuskie (2) · łódzkie (13) · małopolskie (11) · mazowieckie (14) · opolskie (1) · podkarpackie (5) · podlaskie (3) · pomorskie (4) · śląskie (9) · świętokrzyskie (1) · warmińsko-mazurskie (5) · wielkopolskie (10) · zachodniopomorskie (5)

Pokaż pozostałe 96 ośrodków

Kolejki: Narodowy Fundusz Zdrowia, Terminy leczenia (api.nfz.gov.pl); liczby podaje świadczeniodawca, miesiąc aktualizacji przy każdej pozycji. Na liście podajemy kolejkę dla przypadków stabilnych; przypadki pilne są na stronie ośrodka. Liczba oczekujących nie przesądza o terminie przyjęcia. O kwalifikacji i terminie decyduje ośrodek.

Leki w programie

Dla pacjenta w programie są bezpłatne. Który lek zastosować, decyduje lekarz.

„Streszczenie EMA” to opis leku dla pacjentów po polsku od Europejskiej Agencji Leków (PDF). Obejmuje wszystkie wskazania z rejestracji w UE. Zakres w programie może być węższy.

Najczęstsze pytania o program B.4

Kto może być leczony w programie lekowym B.4?

Program B.4 jest przeznaczony dla osób z rozpoznaniem: nowotwór złośliwy jelita grubego (C18); nowotwór złośliwy odbytnicy (C20), które spełniają kryteria kwalifikacji z obwieszczenia Ministra Zdrowia. O kwalifikacji decyduje lekarz w ośrodku realizującym program.

Jakie leki są refundowane w programie B.4?

W programie B.4 stosuje się: enkorafenib, frukwintynib, ipilimumab, niwolumab, pembrolizumab, triflurydyna. Dla pacjenta leki są bezpłatne, a o wyborze leku decyduje lekarz.

Gdzie jest realizowany program B.4?

Program B.4 realizuje 104 ośrodki w 16 województwach, m.in. w miejscowościach: Warszawa, Lublin, Łódź, Kraków, Szczecin, Katowice. Lista ośrodków z adresami jest na tej stronie (według danych NFZ). Przez programylekowe.pl możesz się bezpłatnie zgłosić do programu.

Ile kosztuje leczenie w programie B.4?

Leczenie i leki w programie lekowym są dla pacjenta bezpłatne. Finansuje je NFZ.

Co się zmieniło w programie B.4 od 1 października 2026?

Nowe substancje: enkorafenib. Nowe leki: Braftovi. Zmieniony tekst programu: kryteria kwalifikacji, zakres programu, dawkowanie, badania i monitorowanie. Szczegóły zmian, punkt po punkcie, są na stronie zmian programu.

Od kiedy obowiązuje ta wersja programu B.4?

Treść programu na tej stronie pochodzi z obwieszczenia Ministra Zdrowia z 16.09.2026 (wykaz obowiązujący od 1 października 2026). Ministerstwo Zdrowia aktualizuje wykaz programów lekowych kilka razy w roku, a stronę aktualizujemy po każdym nowym obwieszczeniu.

Pełna treść programu

Oficjalny tekst z obwieszczenia Ministra Zdrowia z 16.09.2026 (źródło). Numery punktów jak w dokumencie.

Kryteria kwalifikacjiKto może być leczony w programie. Spełnienie kryteriów ocenia lekarz w ośrodku.

Muszą zostać spełnione łącznie kryteria ogólne (1.1.) oraz kryteria szczegółowe (1.2.) dla poszczególnych substancji czynnych (jeśli dotyczy).

Ogólne kryteria kwalifikacji

1)wiek 18 lat i powyżej;

2)histologicznie potwierdzony rak jelita grubego;

3)uogólnienie nowotworu (IV stopień zaawansowania);

4)niemożliwe radykalne leczenie miejscowe;

5)możliwa ocena odpowiedzi na leczenie zmian nowotworowych według aktualnej klasyfikacji RECIST;

6)stan sprawności 0-1 według skali ECOG;

7)adekwatna wydolność narządowa określona na podstawie wyników badań laboratoryjnych umożliwiająca w opinii lekarza prowadzącego bezpieczne rozpoczęcie terapii;

8)brak przeciwskazań do stosowania każdego z leków zgodnie z aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego (ChPL);

9)nieobecność istotnych schorzeń współistniejących lub stanów klinicznych stanowiących przeciwskazanie do terapii stwierdzonych przez lekarza prowadzącego w oparciu o aktualną ChPL;

10)nieobecność aktywnych przerzutów w ośrodkowym układzie nerwowym (dopuszczalne wcześniejsze wycięcie przerzutów lub stereotaktyczna radioterapia, o ile po leczeniu utrzymuje się stan bezobjawowy);

11)w przypadku współistnienia innych aktywnych nowotworów kwalifikacja do leczenia musi uwzględniać rokowanie związane ze współistniejącym nowotworem;

12)zgoda pacjenta na prowadzenie antykoncepcji zgodnie z aktualną ChPL;

13)wykluczenie ciąży i okresu karmienia piersią.

Ponadto do programu lekowego kwalifikowani są również pacjenci wymagający kontynuacji leczenia, którzy byli leczeni substancjami czynnymi finansowanymi w programie lekowym w ramach innego sposobu finansowania terapii, za wyjątkiem trwających badań klinicznych tych leków, pod warunkiem, że w chwili rozpoczęcia leczenia spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego.

Szczegółowe kryteria kwalifikacji do terapii

pembrolizumabem, niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem

1)potwierdzenie niestabilności mikrosatelitarnej wysokiego stopnia (ang. MSI-H) lub zaburzeń mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (ang. dMMR);

2)brak leczenia glikokortykosteroidami w dawce większej niż ekwiwalent 10 mg prednizonu dziennie w ciągu ostatniego miesiąca;

3)nieobecność aktywnej choroby autoimmunologicznej wymagającej aktywnego leczenia immunosupresyjnego.

enkorafenibem w skojarzeniu z cetuksymabem

1)potwierdzenie mutacji V600E w genie BRAF.

Jakie leczenie obejmuje programWstęp programu z obwieszczenia.

W programie finansuje się leczenie systemowe pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego (RJG) substancjami:

I. w zakresie chemioterapii i leczenia celowanego:

1)triflurydyna z typiracylem w monoterapii albo w skojarzeniu z bewacyzumabem;

2)enkorafenib w skojarzeniu z cetuksymabem;

3)frukwintynib;

II. w zakresie immunoterapii:

1)pembrolizumab;

2)niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem.

W leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego stosowane są:

1)pembrolizumab w monoterapii w pierwszej linii leczenia systemowego pacjentów z potwierdzoną niestabilnością mikrosatelitarną wysokiego stopnia (ang. MSI-H) lub zaburzeniami mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (ang. dMMR). Pembrolizumab nie może być zastosowany, jeśli pacjent wcześniej otrzymał immunoterapię z powodu RJG.

2)niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w pierwszej linii leczenia systemowego pacjentów z potwierdzoną niestabilnością mikrosatelitarną wysokiego stopnia (ang. MSI-H) lub zaburzeniami mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (ang. dMMR). Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem nie mogą być zastosowane, jeśli pacjent wcześniej otrzymał immunoterapię z powodu RJG.

3)niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w drugiej albo kolejnej linii leczenia systemowego pacjentów z potwierdzoną niestabilnością mikrosatelitarną wysokiego stopnia (ang. MSI-H) lub zaburzeniami mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (ang. dMMR), u których stwierdzono nieskuteczność lub nieakceptowalną toksyczność wcześniejszej chemioterapii co najmniej dwulekowej zawierającej fluoropirymidynę w skojarzeniu z oksaliplatyną lub irynotekanem. Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem nie mogą być zastosowane, jeśli pacjent wcześniej otrzymał immunoterapię z powodu RJG.

4)triflurydyna z typiracylem w drugiej albo kolejnej linii chemioterapii po udokumentowanej nieskuteczności wcześniejszej chemioterapii opartej na fluoropirymidynie, oksaliplatynie i irynotekanie, lekach anty-VEGF lub anty-EGFR lub w przypadku udokumentowanego klinicznie braku możliwości zastosowania wymienionych metod. Dopuszczalne jest wcześniejsze zastosowanie immunoterapii z powodu RJG. Do terapii nie mogą być kwalifikowani pacjenci leczeni wcześniej triflurydną z typiracylem z powodu RJG. Triflurydyna z typiracylem może być zastosowana w monoterapii albo w skojarzeniu z bewacyzumabem.

5)enkorafenib w skojarzeniu cetuksymabem w drugiej albo kolejnych liniach leczenia systemowego pacjentów z obecnością mutacji BRAF V600E, u których stwierdzono nieskuteczność lub nieakceptowalną toksyczność wcześniejszej terapii systemowej. Dopuszczalne jest wcześniejsze zastosowanie immunoterapii z powodu RJG. Do terapii mogą być kwalifikowani pacjenci, u których nawrót nastąpił w trakcie leczenia uzupełniającego. Do terapii nie mogą być kwalifikowani pacjenci leczeni wcześniej enkorafenibem w skojarzeniu z cetuksymabem z powodu RJG.

6)frukwintynib w monoterapii w trzeciej albo kolejnych liniach chemioterapii po udokumentowanej nieskuteczności wcześniejszej chemioterapii opartej na fluoropirymidynie, oksaliplatynie i irynotekanie, lekach anty-VEGF, lekach anty-EGFR oraz triflurydynie z typiracylem (w monoterapii albo w skojarzeniu z bewacyzumabem) lub regorafenibie lub w przypadku braku możliwości zastosowania wymienionych metod. Dopuszczalne jest wcześniejsze zastosowanie immunoterapii z powodu RJG.

Kryteria wyłączeniaKiedy leczenie w programie się kończy (np. brak skuteczności, przeciwwskazania).

1)progresja choroby w trakcie leczenia oceniona na podstawie aktualnych kryteriów klasyfikacji RECIST. W przypadku terapii pembrolizumabem albo niwolumabem z ipilimumabem, w sytuacji wątpliwej klinicznie możliwe jest kontynuowanie leczenia aż do potwierdzenia progresji w następnym badaniu obrazowym wykonanym w ciągu 4 do 8 tyg.;

2)pogorszenie jakości życia o istotnym znaczeniu według oceny lekarza;

3)wystąpienie objawów nadwrażliwości na którąkolwiek substancję czynną lub substancję pomocniczą;

4)obniżenie sprawności o 1 lub 2 stopnie w zależności od wartości przy kwalifikacji, ale maksymalnie do wartości 2 według kryteriów ECOG;

5)wystąpienie nieakceptowalnej lub zagrażającej życiu toksyczności, pomimo zastosowania adekwatnego postępowania;

6)wystąpienie chorób lub stanów, które w opinii lekarza prowadzącego uniemożliwiają dalsze prowadzenie leczenia;

7)okres ciąży lub karmienia piersią;

8)brak współpracy lub nieprzestrzeganie zaleceń lekarskich, w tym zwłaszcza dotyczących okresowych badań kontrolnych oceniających skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ze strony świadczeniobiorcy lub jego prawnych opiekunów.

Określenie czasu leczeniaJak długo trwa leczenie i kiedy lekarz ocenia jego skuteczność.

Leczenie trwa do czasu podjęcia przez lekarza prowadzącego decyzji o wyłączeniu świadczeniobiorcy z programu, zgodnie z kryteriami wyłączenia z programu.

W przypadku terapii niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem w pierwszej linii leczenia maksymalny czas leczenia wynosi 24 miesiące.

DawkowanieJak podaje się leki i kiedy lekarz może zmienić dawkę.

pembrolizumab

Zalecana dawka pembrolizumabu wynosi 200 mg co 3 tygodnie lub 400 mg co 6 tygodni.

Jeżeli przerwano stosowanie pembrolizumabu np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnej dawki nie może być dłuższy niż 12 tygodni.

niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w pierwszej linii leczenia

Leczenie składa się z fazy indukującej oraz fazy podtrzymującej:

1)w fazie indukującej (leczenie skojarzone) zalecane dawkowanie wynosi: niwolumab w dawce 240 mg w skojarzeniu z ipilimumabem w dawce 1 mg/kg masy ciała co 3 tygodnie w przypadku pierwszych 4 dawek;

2)w fazie podtrzymującej (monoterapia) zalecana dawka niwolumabu wynosi 240 mg co 2 tygodnie lub 480 mg co 4 tygodnie.

W fazie monoterapii, pierwszą dawkę niwolumabu należy podać 3 tygodnie po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem.

Jeżeli przerwano stosowanie niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem lub niwolumabu w monoterapii w fazie podtrzymującej np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnej dawki nie może być dłuższy niż 12 tygodni.

niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem

Leczenie składa się z fazy indukującej oraz fazy podtrzymującej.

1)w fazie indukującej (leczenie skojarzone) zlecane dawkowanie wynosi: niwolumab w dawce 3 mg/kg masy ciała w skojarzeniu z ipilimumabem w dawce 1 mg/kg masy ciała co 3 tygodnie w przypadku pierwszych 4 dawek;

2)w fazie podtrzymującej (monoterapia) zalecana dawka niwolumabu wynosi 240 mg co 2 tygodnie.

W fazie monoterapii, pierwszą dawkę niwolumabu należy podać 3 tygodnie po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem.

Jeżeli przerwano stosowanie niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem lub niwolumabu w monoterapii w fazie podtrzymującej np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnej dawki nie może być dłuższy niż 12 tygodni.

triflurydyna z typiracylem

Zalecana dawka początkowa triflurydyny z typiracylem to 35 mg/m2 powierzchni ciała podawana dwa razy na dobę od 1. do 5. dnia oraz od 8. do 12. dnia każdego 28-dniowego cyklu leczenia.

Dawkowanie oblicza się na podstawie powierzchni ciała pacjenta zgodnie z ChPL. Dawkę należy zaokrąglić do najbliższej wartości zwiększanej o 5 mg.

Nie należy przekraczać 80 mg/dawkę.

Jeśli dawki pominięto lub wstrzymano, pacjent nie powinien przyjąć pominiętych dawek.

Jeżeli przerwano stosowanie triflurydyny z typiracylem np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnego cyklu nie może być dłuższy niż 8 tygodni.

Gdy triflurydyna z typiracylem jest stosowana w skojarzeniu z bewacyzumabem, dawka bewacyzumabu wynosi 5 mg/kg mc., podawana raz na 2 tygodnie (dzień 1. i 15. cyklu powtarzanego w rytmie 28 dni).

enkorafenib w skojarzeniu z cetuksymabem

Zalecana dawka enkorafenibu wynosi 300 mg raz na dobę w skojarzeniu z cetuksymabem stosowanym w dawce 400 mg/m2 pc. dożylnie w 2-godzinnym wlewie podczas pierwszej dawki i 250 mg/m2 pc. w 1-godzinnym wlewie podczas kolejnych dawek – w odstępach 7-dniowych lub w dawce 500 mg/m2 pc. dożylnie w 2-godzinnym wlewie – w odstępach 14-dniowych.

Jeżeli przerwano stosowanie enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia nie może być dłuższy niż 8 tygodni.

frukwintynib

Zalecana dawka frukwintynibu wynosi 5 mg (jedna kapsułka 5 mg) raz na dobę przyjmowana w przybliżeniu o tej samej porze codziennie przez 21 kolejnych dni, po których następuje 7-dniowy okres przerwy, co stanowi kompletny cykl trwający 28 dni.

Jeżeli przerwano stosowanie frukwintynibu np. z powodu działań niepożądanych to maksymalny czas opóźnienia podania kolejnego cyklu nie może być dłuższy niż 8 tygodni.

Modyfikacje dawkowania

Sposób podawania oraz ewentualne czasowe wstrzymania leczenia, prowadzone zgodnie z aktualnymi Charakterystykami Produktu Leczniczego (ChPL) lub przyjętą praktyką kliniczną.

Dopuszczalne jest zmniejszenie wymienionych powyżej dawek zgodnie z aktualną ChPL poszczególnych leków.

Badania i monitorowanie leczeniaJakie badania wykonuje się przy kwalifikacji i w trakcie leczenia.

Badania przy kwalifikacji

1)histologiczne potwierdzenie raka jelita grubego;

2)ocena i potwierdzenie MSI-H lub dMMR - dla pembrolizumabu oraz niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem;

3)potwierdzenie mutacji V600E w genie BRAF – dla enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem;

4)morfologia krwi z rozmazem;

5)oznaczenie stężenia kreatyniny we krwi;

6)oznaczenie stężenia bilirubiny we krwi;

7)oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;

8)oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;

9)oznaczenie czasu kaolinowo-kefalinowego (APTT) oraz INR lub czasu protrombinowego (PT) – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem oraz frukwintynibu;

10)oznaczenie stężenia fT4 i TSH - dla pembrolizumabu oraz niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem;

11)elektrokardiogram (EKG);

12)pomiar ciśnienia tętniczego – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem, frukwintynibu oraz enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem;

13)badanie ogólne moczu – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem oraz frukwintynibu;

14)test ciążowy (u kobiet w wieku rozrodczym);

15)badanie TK jamy brzusznej, miednicy i klatki piersiowej; inne badania obrazowe w zależności od sytuacji klinicznej;

16)badanie RTG klatki piersiowej – jeżeli nie jest wykonywane badanie KT klatki piersiowej (u chorych, u których możliwa jest na tej podstawie ocena odpowiedzi wg RECIST);

17)badanie TK lub MR mózgu w przypadku wskazań klinicznych, w celu wykluczenia przerzutów;

18)inne badania laboratoryjne i obrazowe w razie wskazań klinicznych.

Wstępne badania obrazowe muszą umożliwić późniejszą obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie wg aktualnych kryteriów RECIST.

Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia

1)morfologia krwi z rozmazem;

2)oznaczenie stężenia kreatyniny we krwi;

3)oznaczenie stężenia bilirubiny we krwi;

4)oznaczenie aktywności aminotransferazy alaninowej;

5)oznaczenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej;

6)oznaczenie poziomu TSH i fT4 – dla pembrolizumabu oraz niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem;

7)elektrokardiogram (EKG) – dla pembrolizumabu, niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem oraz enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem;

8)pomiar ciśnienia tętniczego – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem, frukwintynibu oraz enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem;

9)badanie ogólne moczu – dla triflurydyny z typiracylem stosowanych w skojarzeniu z bewacyzumabem i frukwintynibu.

W przypadku leczenia:

1)pembrolizumabem oraz niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem powyższe badania wykonuje się nie rzadziej niż co 6-12 tygodni;

2)triflurydyną z typiracylem w monoterapii lub w skojarzeniu z bewacyzumabem oraz frukwintynibem powyższe badania wykonuje się przed każdym cyklem leczenia.

3)enkorafenibem w skojarzeniu z cetuksymabem powyższe badania wykonuje się co 4 tygodnie, a następnie co około 3 miesiące lub częściej w przypadku wskazań klinicznych.

Ponadto, niezależnie od stosowanej terapii, badania monitorujące bezpieczeństwo leczenia należy wykonać zawsze w przypadku wskazań klinicznych.

Monitorowanie skuteczności leczenia

W celu monitorowania skuteczności leczenia wykonywane są badania obrazowe konieczne do oceny zmian według aktualnie obowiązujących kryteriów RECIST: badanie TK odpowiednich obszarów ciała (ewentualnie RTG klatki piersiowej) lub inne badania w razie wskazań klinicznych.

Określenie odpowiedzi na leczenie powinno być wykonywane z wykorzystaniem metody identycznej do wykorzystanej podczas kwalifikowania do leczenia. Wykonane badania obrazowe muszą umożliwić obiektywną ocenę odpowiedzi na leczenie.

Badania wykonuje się:

1)w przypadku pembrolizumabu, niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem, triflurydyny z typiracylem w monoterapii lub w skojarzeniu z bewacyzumabem, enkorafenibu w skojarzeniu z cetuksymabem oraz frukwintynibu, nie rzadziej niż co 12 tygodni z możliwością 2-tygodniowego opóźnienia daty wykonania w przypadkach uzasadnionych przesunięć w realizowaniu leczenia.

Ponadto, niezależnie od stosowanej terapii badania monitorujące skuteczność leczenia należy wykonać zawsze w przypadku wskazań klinicznych oraz w chwili wyłączenia z programu z przyczyn innych niż udokumentowana progresja choroby.

Na podstawie ww. badań w celu monitorowania skuteczności leczenia przekazywane są dane dotyczące wybranych wskaźników skuteczności terapii, dla których jest możliwe ich określenie przez lekarza prowadzącego dla indywidualnego pacjenta, spośród:

•całkowita (CR) lub częściowa odpowiedź (PR) na leczenie,

•stabilizacja (SD) lub progresja choroby (PD),

•całkowite przeżycie (OS) i czas do progresji (PFS).

Monitorowanie programu

1)gromadzenie w dokumentacji medycznej danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;

2)uzupełnianie danych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów lekowych, w tym przekazywanie danych dotyczących wskaźników skuteczności terapii zawartych w pkt. 3 dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;

3)przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ (informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez NFZ).

Zgłoś się do programu B.4

Zostaw dane kontaktowe, odpowiemy e-mailem. Udział w programie jest bezpłatny.

Twoje dane

Żeby nasz doradca wiedział, do kogo się odezwać.

Płeć (wymagane)
Kontakt

Odpowiemy e-mailem.

np. jan.kowalski@poczta.pl
np. 601 234 567
Zgody
Pokaż zgody (4)
Zgoda jest dobrowolna. Bez niej też przyjmiemy Twoje zgłoszenie.

Jesteś lekarzem?

Zgłoś pacjenta do programu B.4.

Mam konto, zgłoś błyskawicznieZgłoś bez konta

Program B.4 bezpłatnieZgłoś się